Kaşınan ve Kaşıyanlar

            “Makedonya meselesi son bulmadan Ermenistan ve Suriye meseleleri başgösteriyordu. Daha ötede bir çok müzmin davalar duruyordu. Çoktan beri tedavisiz ve ihtimamsız bırakılan dertler yeniden meydana çıkıyordu. Yüce Allah’ın: “Hayatı ciddiye almayıp lâkayıt davrananalar helâk oldu” (Hadis-i Kudsî) beyanı yerini buluyor ve bir ihtiyacı temin etmeyenler, bir derdin çaresini vaktinde aramayanlar helâk ve yok olmaya hak ediyorlardı. Yalnız Avrupa siyaset adamlarını Türkiye lehine de kazanmak için masonluğun ve Arnavutluğun teveccühünü çekmek maksadıyla da Bektaşiliğin yayılmasına pek büyük hizmetler sarfetmişlerdi.” (a.g.e. s.40)
            Sağ – sol çatışması son bulmadan Ermeni Asala meselesi, Kıbrıs meselesi patlıyor, onlar halledilmeden Kürt meselesi PKK ile öne fırlıyordu. Bu meseleler toplumda usanç vermeye başlayınca Alevî-Sunnî meselesi, bu tutmayınca da Laik-Antilaik meselesi gündeme sunuluyor ve Ermeni meselesi tekrar masaya getiriliyordu... Hiç bir mesele vaktinde çözülmüyor, bir takım tavizlerle bir başka sürece erteleniyordu... Yani yüzyıl öncesi ile, isimler hariç, hiç bir konuda günümüz farklılık arzetmiyor. Hatta o kadar ki, tıpkı yüzyıl öncesi gibi yine bugün de Avrupa’ya hoş görünmek için: tarikatların şiddetle yasaklandığı, kınandığı Türk siyasetinde, Bektaşilik – alevilik öne çıkarılmaya çalışılıyor ve Hacı Bektaş Kutlamalarına Cumhurbaşkanı, Başbakan dahil cümle zevat katılınıyor... Avrupa’da alevi derneklerinin kurulması, geliştirilmesi Türkiye’dekine paralel destekleniyor... Masonluk yine yüzyıl öncesi gibi el üstünde tutuluyor... Yani kelimenin tam manasıyla değişen bir şey yok...
            “Yapılan müthiş fenalıklardan birisi de İttihat ve Terakki’nin orduya dayanması ve her kuvveti kendi varlığının dışında, kendisinden başka bir yerde görmesiydi. Bunun tesiri pek fena oldu. Esasen ordunun inkilaba alet olması gayri tabii bir şey idi. Bunun böyle olmasından ilk zamanlar için, fevkalade sebebler kabul edilmiş olsa bile, ordunun bundan sonra da siyasetle uğraşması bir felaket olurdu. Nitekim böyle de oldu. Bütün fenalıklar da buradan geldi. Görevi sadece harbe hazırlanmak olan ordunun siyasetten ayrılmamasına sebebiyet veren Mahmut Şevket Paşa merhum idi. Bu zatın kuvvetli zeka ve kavrayışlı faaliyeti, vatanseverliği inkar olunamaz. Fakat aczi ve zaafı, tereddütü de çok kötü tesir yapmaktan geri kalmamıştır. Mahmut Şevket Paşa orduyu siyasetten, hükümete müdahaleden çekebilirdi ve bunu yapmak için lazım gelen kuvvete sahip olan tek adam kendisiydi. Edirne’deki meşhur konuşması bu muhim ihtiyacı tekdir ettiğine delalet eder. Ne çare ki daha sonra kendisini yuvarlanmaktan kurtaramadığı uçuruma orduyu da beraberinde sürükleyip götürdü.”
            Bu satırlar yaklaşık yüzyıl önce İttihat ve Terakki zamanı için yazılmış ve acı akibet görülmüş... İttihat ve Terakki’nin devamı olan Cumhuriyet’in kurucuları aynı yanlışı, aynı şekilde tekrarlamışlar, netice ortada... Ve şu an Türkiye hakkında bir yazı yazılsa sanırım yukarıdaki sözlere –isimleri değiştirmenin dışında- ilave edilecek tek kelime dahi olmaz. Yani bu cephede de değişen bir şey yok...

SAYFA BASI




Yazarın diğer yazıları:

Kaşınan ve Kaşıyanlar
Dünden Bugüne Değişen Bir Şey Yok

   
SAYFA BASI

ekin@turkpartner.de