SEHPAYA UYGUN BOYACI MI ARANIYOR?

Rivayetler değişik...
Farklı yerlerden söz edenler olsa da, anlatacağım olayın Patagonya veya Hayalistan adlı ülkelerden birinde yaşandığına inanların sayısı hayli fazla...Ama bunlar da neticede rivayet...İsteyenin istediği yerle irtibatlandırma yapmasının anayasanın temel laiklik ilkeleriyle ters düşmeyeceği görüşündeyim...Böyle olmakla birlikte, kendimin bir hukukcu olmadığını (ve hatta gariban bir ilkokul mezunu olduğumu) hesaba katarak, kanaatimi, Patagonya olarak ortaya koyuyorum.

Efendim, olay şöyle olmuş; arzedeyim:
Günlerden bir gün ve  vakit de akşama doğru imiş... Evin genç erkekleri kahveye okey oynamaya, kadın ve kızları da kına gecesine gitmek için evden ayrılmışlar...
Ev halkının evden ayrılmasını fırsat bilen kasabanın ismi malum cismi gizli hırsızı, “dem, bu demdir” diyerek, arka bahçeden yaptığı birkaç hamleden sonra eve girmeyi başarmış! Başarmasını başarmış ama, ortaya hesapta olmayan bir durum çıkıvermiş... Öksürük sesini duyan hırsız, “Ulan! Bu da kim!?” telaşına kapılma lüksü olmadığını, eğer elini çabuk tutmazsa, hanenin yaşlı erkeğin diğerlerine, “Hadi siz gidin! Ben kendimi biraz yorgun hissediyorum, evde kalayım” zerzekliğinin kurbanı olacağını çabuk kavramış... Tabi durumu kavramasıyla da kendini önce evin balkonuna, sonra da balkonun demirlerine tutunarak geldiği bahçeye atlamakta geçikmemiş.

Buraya kadar anlatılan olayın hikayesinde hiç de kural dışı bir durum yok! Her hırsız gibi, kahramanımız aziz(!) hırsız efendi de mesleğini icra ederken bir talihsizlik yaşamış, hane sahibinin öksürüğünü duyunca “namusluca”sıvışmak istemiş. Bu tavrı bile onun ne kadar uysal bir hırsız olduğunu otaya koymaya yeter değil mi? Mesela, pekala silahını çekip bir darbe, pardon bir darp teşebbüsünde  bulunabilirdi! Ama hırsızımız buna tevessül etmiyerek meşru (!) ve bilinen  yöntem çizgisinde kalarak geri çekilme  yolunu seçmiştir.

İnsan tüm iyi niyetlerine rağmen bazen üst üste gelen talhsizlikler yaşıyabilir. Nitekim hırsızımız da ikinci talihsizliğini kendini evin balkonundan bahçeye attıktan bir müddet sonra farkedebilmiştir.... Meğer balkonun demiri hırsızımız atlama pozisiyonu almadan kopunca atlama yerine düşüş gerçekleşmiş ve bunun sonında hırsız efendinin ayağı kırılmıştır. Hırsız, acı ve eli boş bir şekilde eve dönmenin kabusunu Astral aleme seyahat etme gereği kalmadan uyanıklık aleminde yaşarken, evin sahibi de dışarıda olan gürültüyü (uzanmış olduğu koltukta uyku öncesi Alfa düzeyinde algılamış olmalıki), kendisine mahkemeden bir tebligat gelene dek, hep tencere tıkırtısı olarak telakki etmiş.

Uzatmıyalım...Olaydan bir kaç gün sonra evin sahibine bahsi geçen  tebligat ulaşmış...Ve evin sahibi balkondan düşüp ayağı kırılan hırsız tarafından mahkemeye dava edilmiştir. Gerekce de şu olmuş: “Evinin balkonunda çürük demir kullanarak, yaralanmaya sebebiyet vermek...” 

Hakim sormuş evin sahibine:
“Evi niye sağlam yapmadın?”
“Vallahi Hakim bey!” demiş adam ve ilave etmiş; “hiç insan evini sağlam yapmak istemez mi, ama ben evin yapımını anahtar teslim mütahite verdim, siz bunu ona sorun.”
Hakim: “Getirin mütahiti” demiş. Mütahit de, “Vallahi, hakim bey”diye başlamış söze ve eklemiş: “ Ben işimi doğru düzgün yaptım, ancak takdir edrsiniz ki, mütahit demek her işi kendisi yapan demek değildir; ben evin demir işini demirciye ihale ettim, bir kusur varsa ondan sorun.”
Hakim: “ Demirci! Nedir bu hal?”
Demirci: “Vallahi hakim bey, işin doğrusu şudur” diye başlamış söze:  “Bu mahallede nicedir bir kadın peydah oldu; süslü mü süslü, boyalı mı boyalı... Ben demiri ateşe koyup, çırak da körüğü ne zaman çekmeye başlasa, hemen karşıda görünüverir; kısacası hakim bey, onu görünce aklımız karışıyor ve herhalde demire su vermeyi unutuyoruz. Kabahat bu kadın da hakim bey!”

“Çağırın kadını!”diye haykırışı bir başka olmuş Patogonya ülkesi hakiminin... “Ulan, kimi yerde simsiyah çarşaflı, kimi yerde rengarenk boyalı...bir taraf tüketime sekte vurur, öbür taraf böyle kafa karışıklığı meydana getirip üretimi sakatlar... Nedir bu kadınlardan çektiğimiz...

“Söyle bakalım neden böyle bir duruma sebebiyet verdin?”

Kadın:” İftira Hakim bey! Ben her günkü mutad makyajımı yapıyorum. Boyamı cilamı da aha şurdaki boyacıdan alıyorum; siz ona sorun...”

“Boyacı gelsin!”

“Son zamanlarda boyacının ticari işlerde beklenmedik ataklar gerçekleştirdiği, aslında makyaj malzemelerinin cilası artırılarak takiye yapılmak istendiği, asıl renklendirmenin tekstil sektörü aracılığı ile eşarplarda görüleceği ve bunun da balkon demirlerine tutunarak iş yapan bir sektöre zarar verme ihtimalinin bulunduğu... vaki görülmüştür.

Karar: “Bayacı asıla!”
Ve, boyacı asılır. Nevarki, sehpa boyacıya kısa gelmiştir. Uzun boylu boyacı bu sehpaya denk düşmemektedir... Hakime sormuşlar:
“Efendim, ne yapalım? Sehpa kısa, boyacı uzun!”
Hakimin son cevabı:
“Sehpaya uygun  bir boyacı bulun ve asın!”

Allah’tan bu olay Patagonya’da olmuş...Bizim ülkemizde olsaydı sehpanın uygun boyacısı sizce kim olurdu?

Sayın Erdoğan’ın boyu uzun...Bence en uygunu Cemil Çiçek...

Geçmiş “Dünya Mevlana  Yılı”nızı Adalet Mülkün Temeli hatırlatmasıyla yeniden kutlarım.


SAYFA BASI


Yazarın diğer yazıları:

Sehpaya uygun boyacı mı aranıyor
Mumla eriyen umutlar
Düşünmek farzmıdır?
Demokrasinin çişimi geliyor
Söğüt’ün sevenleri
Kış Raporu
Kasıntı Kütürü
Asrın Belasına Çözüm...
Eşeklerin Gizemli Dünyası
İletişim Kavşağının İşaret Levhaları:İlgi Kalıpları
Ertuğrul Gazi Ve Dursun Fakıh Ve...
Kendimizle İletişim
Övgülerle sövgüler arasında
Değişimin Zihinsel Aşamaları
İletişim kanalları ve farklı davranışlar
NLP ve Biz
Kabaklı köyün ahalisi ve NLP
"Değişim mi, Gelişim mi?"


SAYFA BASI