“ÜSTÜNÜZÜ GİYİNİN ÜŞÜRSÜNÜZ”

 Soğuk bir kış günü…
Merhum Peyami Safa, bürosunda oturmuş yazı yazmakla meşgul. Kapısı açılıp, içeriye birisi girmiştir ama, merhumun dikkati hâlâ yazdığı yazı üzerindedir. Başını ancak, “Peyami Safa siz misiniz?” sorusunu duyunca kaldırır.
Bakar ki, karşısında kürk mantolu alımlı bir kadın!
“Evet…Peyami Safa benim” der.
Kadın, omuzlarında olduğu anlaşılan kürk mantosunu elleriyle geriye itiverir…  Çırıl-çıplaktır!
Üstad, kafasını çevirip, kaldığı yerden yazmaya devam ederken, “Mevsim kış!” diye mırıldanır ve ilave eder:
“Üstünüzü giyinin, üşürsünüz!”

Namus ile iffet, edep ile ahlâk kavramlarının çoğu kez birbirinekarıştırıldığına şahit oluruz. Bunlar hem birbirinin aynısı, çoğu kez de birbirinin gayrısı olan şeylerdir.

İffet, namus kavramı içinde yer alır ama, tek başına bu kavramı karşılamaya yeterli sayılmaz. Aynı şekilde  edep de, ahlâk kavramı içinde mütalaa edilse de, tek başına bu kavramın ağırlığını taşıyacak güçte değildir.

Meselâ, ömründe hiç  “ uçkur arızası” olmayan bir insan elbette iffetli bir insandır. Özellikle de erkekse, eli öpülmelidir; ama aynı insanda ‘el arızası’ varsa, “Haram helâl ver Allahım/ Senin kulun yer Allahım” diyorsa, bu kişiye, “namuslu insan” diyebilecek miyiz?

Çocukluğunu Dede Korkut Masalları yerine, “Aheste çek kürekleri” şarkısnın ninni versiyonunu dinleyerek geçirmiş bir beyzadeyi hadi “edepli” zümresinden sayalım, ama yetişkinliğinde de
“Ağam olasan Ömer, paşam olasan Ömer” türküsünü dilinden
düşürmüyorsa buna “ahlâklı” derken tereddüt etmeyecek miyiz?

Uzatmadan söyleyeyim:
Bizim coğrafyamızda, “Namus” veya  “Ahlâk” gibi önemli kavramlardan birisini kullanmaya niyetlenen insanda  asgari şu üç şart aranır: “Eline, beline, diline sahip ol!”. Şayet takvadan bahsediyorsanız, dördüncü şart hemen devreye girer: “Gönlüne de sahip olacaksın! (Bakara:284)”

Said İbn-i Cübeyr, “İktidar ve servet salih insanların elinde olmalıdır” der.

“Siyaset ilimlerin anasıdır” diyen de, İmam-ı Gazali’dir.
Gel gör ki, ülkemin siyaseti ne hâllere düştü!
Birilerinin “Bel arızası”ndan zuhur eden manzaralar birilerinin “eline” geçince, birileri de bunu “diline” doladı... Artık iş bir “kahraman”a kalmıştı ve mendilden tavşan değil “Gandi Kemal” çıkıverdi...

Gerçekten bu kadar ucuz mu bu işler?
Bu millet bu şaklabanlığı yutacak mı? Yıllardır milletin kız evlatlarını üniverste kapılarından  sokmayan zihniyete kılını kıpırdatmayaca ve 367 Nolu tiyatro da figüranlık yapmaktan sakınmayacaksın.
Milletin talepleriyle oluşan “Anayasa Paketi”ne iptal davası açanların içinde yer alacak ve sonra da “Size Gandhi denmesinden hoşlanıyor musunuz?” sorusuna, “Elbette” cevabını vereceksiniz..

Babam da hoşlanır!
Ama unutmayın, bizim ülkemizde “Gandhi” sıfatının iki farklı versiyonu var. Birincisi: Emperyalizme karşı bağımsızlık mücadelesi veren Mahatma Gandhi’ye atfedilen “insani” yanı...

İkincisi: Argoda “kazıklama” ve “aldatma” anlamlarına gelen “İndre Gandhi” lafziyle bilinen “şeytani’ yanı..!
Tabi “İndre Gandhi”yöntemiyle “Mahatma Gandhi” ünvanı elde edilip edilmeyeceğini milletin feraseti belirliyecektir.

Peyami Safa’nın odasına giren kadın bir planın uygulayıcısı olarak gelmişti. Maksadı ise, merhumun, “erkeğin namusu” üzerine yazdığı yazıları boşa çıkarmaktı!

Birkaç çapkın kadın aralarında tartışırken,“yoldan çıkmayacak erkek yoktur” hükmüne varırılar. İşlerinden cismaniyetine çok güveneni ona tebelleş olmaya karar verir. Fakat durum  Üstadın, “Üstünüzü giyinin üşürsünüz” uyarısıyla kadın(lar)ın hezimetiyle son bulur.

Türk siyasetine ayar vermek isteyenler millet üzerinden bir iddaya girişmişe benziyorlar. Bu iddanın gayrı meşru yöntemlerle yürütüldüğü de ortada.

Bu milletin karakteri birilerinin zayıf halkasına  dokunarak itibar elde etmeye müsait değildir. Aksine, zaaflardan yararlanarak güç elde etmek isteyenleri o zaafı sergiliyenlerle aynı kefede tartacak bir terazisi (feraseti) her zaman olagelmiştir.
Bu durum Merhum Necip Fazıl’ın benzetmesiyle “Yoğurttan adama kartondan hançer saplama”ya benzer!

Ortada dolaşan sadece Deniz Baykal ve Nesrin Baytok’un hâlleri değildir. Birçok kişi ve kesim ‘ahlâk libası’ndan soyunmuş ve çırıl-çıplak durumda kalmıştır!
Umarım milletçe bu “çıplaklar”a, “Üstünüzü giyinin üşürsünüz” deme ferasetini gösterebiliriz.

Hidayet Kayaalp  
20 Mayıs 2010

SAYFA BASI


Yazarın diğer yazıları:

“ÜSTÜNÜZÜ GİYİNİN ÜŞÜRSÜNÜZ”
ATIB KURULTAYI
LAMI CİMİ YOK
OYNAMADAN GÜLEBİLMEK
HÜSEYİNSİZLEŞEN TOPLUM RAYDAN ÇIKAR
YİĞİTLER YÜKSEKTE ÖLÜR...
YEN İÇİNDEN KOKU GELİYOR
BEN ASYA’LI BİR KÖYLÜYÜM
ADEM’İN ŞERLİ ÇOCUKLARI
Aşk yolunda bir soylu rehber: Yunus Emre 
SÖZE AYAR VERMEK
KÜRESEL  BÜYÜCÜLÜK
HÜSEYİN  ÜZMEZ’E AÇIK MEKTUP
İNİLTİ
BÖLÜNMÜŞ SEVDA
Sehpaya uygun boyacı mı aranıyor
Mumla eriyen umutlar
Düşünmek farzmıdır?
Demokrasinin çişimi geliyor
Söğüt’ün sevenleri
Kış Raporu
Kasıntı Kütürü
Asrın Belasına Çözüm...
Eşeklerin Gizemli Dünyası
İletişim Kavşağının İşaret Levhaları:İlgi Kalıpları
Ertuğrul Gazi Ve Dursun Fakıh Ve...
Kendimizle İletişim
Övgülerle sövgüler arasında
Değişimin Zihinsel Aşamaları
İletişim kanalları ve farklı davranışlar
NLP ve Biz
Kabaklı köyün ahalisi ve NLP
"Değişim mi, Gelişim mi?"