Kötüler ve İyiler

Çocuğa, gözleri çanağından fırlamış, kara-çember sakallı insan resimleri gösterdiler; korktu...
Çocuk;
 “Bunlar kim?” dedi.
 Cevap:
 -Bunlar kötü adamlar. 
Çocuk eve doğru yol aldı. Kafası hayli karışıktı. Evin avlusuna girdiğinde dedesiyle karşılaştı: Kollarını sıvamış, su dolu bakır ıbrığını da her zamanki gibi çömeldiği yerde yanıbaşına dikmiş, abdeste hazırlık yapıyordu. Onu görünce gözleri sevinçle parladı, önce o selam verecek, ondan sonra da hasbihal edeceklerdi. Çocukda bir gariplik vardı... Gözleri dedesinin sakallarına takılmıştı. Beyaz sakal da yaşlı adama bir başka nuranî güzellik bahşediyordu. Çocuk, dedesine baktı, baktı ve ancak kendisinin duyabileceği kadar;
“Ama dedemin sakalı, bana gösterilen kötü adamlarınkine benzemiyor. Onlar kara sakallı adamlardı, oysa benim dedemin sakalı beyaz...”  dedi.

Günler günleri kovalıyor, yarının adamı olacak çocuk da hergün yeni şeyler öğreniyordu.Yine günün birinde çocuğa önce sarıklı, fesli ve herkesin giydiğinden daha değişik kıyafetli insanların resimlerini gösterdiler. Doğrusu hoşuna da gittiğinden merakla sordu;
“Kim bunlar?...
Cevap:
-Kötü adamlar.
Çocuk pek ikna olmadığından tekrar sordu:
-Suçları ne?
Resimleri gösterenler, “Vatanı Haini Padişahlar” masalını anlattılar.

Çocuğun kafası karıştı...

Her zaman olduğu gibi; “Türküm, doğruyum, çalışkanım”ı dosta düşmana bir kez daha haykırdıktan sonra rap rap rap, “uygun adım marş marş... “ komutu ve biri hariç, herkes yerine oturdu.

Ayaktaki çocuk kafasını kaşıyorken sert bir uyarıyla irkildi:
-Niye başını kaşıyıp duruyorsun?
-Kafam kurcalandı.
-Kim kurcaladı?
-Hainler.
-Hangi hainler?
-Vatan hainleri.
-.........................

İçdüşmanlardan sonra şimdi de dışdüşmanlar işaret edeilecekti: Vatanın haritası açıldı; dörtbir yanımızdakiler ve biraz kenardakiler gösterildi.
Çocuk sordu:
-Bu devletler, bu milletler kim?
Cevap:
-Düşmanlar!
Çocuk bir anda kendini, Çanakkale’de düşmanın ateş çemberinin ortasında kalmış atalarının yerine koydu; irkildi:
-Bizim hiç mi dostlarımız yok?
Adam doğan güneşe sırtını çevirdi, batacak güneşten yana yüzünü döndü.

Yazarın diğer yazıları:

Kötüler ve İyiler
Başka emrin.... var mı Ağabeyi?
Köpekler ve İnsanlar
Bu Sefer Rolleri Biz Tayin Ettik
Solcu A Nokta Kadir
Alman Medyasındaki İslam
Sakın Kaçırmayın!...
İki Zirve Arasında
Sadece Ölü Balıklar mı?....
Alman Bastırınca....
Almanya Tehlikeli Sinyaller Veriyor
Çağdaş Yobazlar
Moderniteye Direnen Değerlerimiz
Sarık-Cübbe ve Takım-Kravat
Almanya Seçimlerini Nasıl Okursunuz?
Türk de Olmasa.....
Kendisiyle Yüzleşmek
Bayrakla Göbek Bir Arada Olunca...
Senden Bana Yar Olmaz!
Cemil Meriç’le Doğu’dan Batı’ya
Bizim  Diyalogcularımız
Dünyaya  Çekidüzenden  Önce...
Oyuna Gelmemek
Cavanlık Bir Uçar Kuştur
Kocalık Bir Naçar İştir
Varılmaz menzile bu gidişle
Bomba yağar başıma
Gurbet düğünleri
ALSAK MI, ALMASAK MI?
Terörizmle kolonizm arasında