TERÖRİZMLE  KOLONYALİZM  ARASINDA

Önce "Hür Dünya"nın NATO`su ve Doğu Bloku`nun "Varşova Paktı" vardı. Her iki blokun içinde olanlar ve dümen suyunda dönen ülkeler vardı. Sonra, bilindiği gibi komünist blok çöktü. Sosyalist/komünist, kapitalist/liberal, diktacı/kralcı müslüman ülkelerin rejimlerinin tamamı "İslam Dünyası" olarak ilan edildi. Dünya, yine ikiye bölündü: Hıristiyan Batı ve Müslüman Doğu (Şark).

Türkiye`de cuntacılar, İran`da Şahcılar, Arap ülkelerinin bir kısmında sosyalizm-Arap milliyetçiliği karışımı diktatörler, bir kısmında ise Amerika-İngiliz uşakları kendi halklarının üzerinde devlet terörü estirdiler. Yıllar yılı bütün baskılara rağmen, halkın gözü açılmaya ve hoşnutsuzluğunu dile getirmeğe başladı. Dünya hakimiyetini kimseyle paylaşma niyetinde olmayan batılı kapitalist sistemin karşısına, hayatın her zerresine müdahele eden islami düşünce yeniden ve bütün baskılara rağmen çıkmaya başlayınca kıyameti kopardılar. Hergün gördüğünüz, duyduğunuz ve oturduğunuz yerden acısını iliklerinize kadar hissetdiğiniz bu kıyamet, müslümanların başında, yuvasında ve vatanında kopmaktadır.

Şiddeti, başka milletlerin topraklarını işgal ederken metot olarak seçenler şiddetle karşılık görmüş, terör tohumları ekenler, terör biçmişler. İşgal güçlerinin eline yeni propaganda malzemesi geçmiş: Müslümanların ne kadar vahşi ve cani olduklarını gördünüz mü? Irak, Afganistan, Çeçenistan, Filistin ve daha nice müslüman ülkelerde  (Batılı gözüyle) her insan ya aktif, veya potensiyel teröristtir. Çeçen`in, Iraklı`nın, Filistinli`nin niçin "terörist" olduğu kamuoyundan gizlenirken, "El Kaide"cilerin "yaratıcıları" bilmemezlikten gelinirken, dünya müslümanlığı "islamcı terör" propagandasının baskısı altında ezilmektedir. Sıradan müslüman, kolonyalist güçlerle yine onların ürünü olan "islamcı teröristler" arasında tercihini yapmalı, dayatmasının karşısında şaşkın ördek gibidir. Aklı ve vicdanı hiçbirinin yanında yer almamaktan yana olmasına rağmen, ağırlığını daha fazla hissettiren tarafa (çaresizlik ve sahipsizlikten) boyun eğmek mecburiyetinde kalıyor.

"11 Eylül 2001"den beri Avrupa`daki müslümanlar üzerindeki baskı her geçen gün biraz daha dozunu arttırarak devam ediyor. Bazen medya, bazen kilise yetkilileri, bazen de içişleri bakanı, şimdi de Almanya Cumhurbaşkanı sayın Köhler, Rusya`da Çeçenler tarafından gerçekleştirildiği tahmin edilen ve yüzlerce okul çocuğunun öldüğü kanlı okul baskınından sonra, ülkesindeki müslüman kuruluşlara çağrıda bulunarak, teröre karşı gövde gösterisinde bulunmalarını beklemektedir. Niçin sadece müslümanlardan tepki göstermeleri beklenildiğini kimse sorma cesaretini gösteremiyor. Bu kuruluşlar teröristlerle dayanışma içinde olmadığına, hedef alınan kuruluşların içinden bu tür terörist eylemlere kimse karışmadığına göre, niçin sadece onlardan tavır alınmasını beklemektedirler? Her ne kadar Almanya`daki müslüman derneklerin üst kuruluşları defalarca basın bildirileri ve televizyon-radyo demeçlerinde terörün her türlüsünü lanetlemelerine, bu tip eylemlerin islami açıdan hiçbir haklı tarafı olamayacağı yönünde görüş beyan etmelerine rağmen, bunlar yeterli görülmemekte, bu kuruluşların sokağa dökülmeleri beklenmektedir.

Alman dostlarımızın aklına başka şeyler gelmesin! Amerika ve müttefikleri, Ortadoğu`yu kana bularken, İsrail, canı sıkıldıkça Filistinli kanı akıtırken, Rusya, Çeçenistan´ı haritadan silerken, müslüman ülkelerin duyarlı insanları (!) sanki sokaklara mı döküldüler? Avrupa müslümanları bu konuda, geldikleri ülkelerindeki din kardeşlerinden daha duyarlıdırlar.

Sonra, dünyanın herhangi bir yerinde İslam veya müslümanlar istismar edilerek herhangi bir pislik yapıldığında, diğer bütün müslümanlar bundan sorumludur diye bir kural mı var? Avrupa, bilhassa İspanya ve son olarak Rusya`daki kanlı eylemlere karşı müslümanlardan canlı protesto (haklı olarak) beklenerken, müslümanların da Avrupalılardan, aynı Adem`in çocukları olarak, Filistin`de İsrail`in, Irak`da Amerika`nın her Allah`ın günü öldürdüğü onlarca, bazen de yüzlerce insan için telin mitingleri düzenlemelerini beklemeleri, gayet tabii, insani ve medeni bir beklenti olamaz mı? Gayet de yerinde olur! Böylece, müslümanlar arasında öteden beri yaygın olan, "Hıristiyanların kanı müslümanlarınkinden daha kırmızı, canları da daha kıymetlidir" kanaatı da zihinlerden silinmiş olur.

Kolonyalizm ile terörizm arasına sıkıştırılan günümüz müslümanı, kendisini bu girdaptan çekip çıkaracak önderini beklemektedir.