Müslümanın Dirilişi

Kömünizmin çöküşüne şahit oldum. Makyajsız modernizmi tanıdım. Şimdi de müslümanın dirilişine yetiştim. Dünya gözüyle bunları görmüş olmak, ne büyük bir İlahî lütufmuş, çok şükür!

Bütün despotların ve diktatörlerin ortak özellikleri; “ya ben, ya da tufan!” noktasında örtüşür. Hitler, Stalin, Mao, Şah Riza Pehlevi, Saddam ve seçimle gelmesine rağmen, özellikle İslâm dünyasına karşı tutumuyla ABD’nin Bush’u, Tunus’un Bin Ali’si, Mısır’ın Mübarek’i, Libya’nın Kaddafi’si ve daha nicelerinde hep aynı ortak özelliği görüyoruz. Daha hâlâ kalıntıları temizlenememiş ülkemin dikta hevesli, despot ruhlu “vatan kurtarıcı”ları da, kendilerinin yönetemedikleri Türkiye’yi bir kaos ortamına sürüklemekten asla geri durmazlar.

Ondört asır önce Allah’ın Son Elçisi ile Ebu Cehil arasındaki mücadele, bugün aynı kültür coğrafyasında tek bir farkla devam ediyor: Dün yeniliğin, açılımın, ilericiliğin, reformun temsilcisi Hz. Peygamber’in karşısına dikilen putperest Ebu Cehil, statükonun, değişmezliğin, durağanlığın, gericiliğin ve İhsan Eliaçık Hoca’nın tesbitiyle, muhafazakârlığın temsilcisiydi.  Zihniyet Ebu Cehil’ce olduktan sonra, ha putperest olmuş, ha müslüman, ne fark eder?... Tıpkı Şah’ın, Saddam’ın, Mübarek veya Kaddafi’nin müslüman olması veya olmaması gibi...

Bugünlerde Batı’nın Doğu’ya bakan yüzüne şahsen tiksintiyle bakıyorum. Doğrusu böylesi yüzsüzlük olamaz! Arap coğrafyasının petrol ve gaz gibi enerji kaynaklarını sömürmek için kabile reislerine devletçikler kurduran ve Osmanlı’nın tarih sahnesinden çekildiğinden beri kendileriyle işbirlikçi despotların mezalimliklerine göz yuman, onlara destek veren Batı, Tunus, Mısır ve Libya’da başgösteren halk ayaklanmalarından sonra ağız değiştirdi. Bununla kalmayarak yüz de değiştirdi. Meselâ, düne kadar öve öve yere ve göğe sığdıramadıkları Mübarek’in ne derece zalim bir dikatör olduğunu şimdi de anlata anlata bitiremiyorlar. Mide bulandıran da zaten, bu ikiyüzlülükür.

Batı’nın düşünce temelinde durağanlaştığı, hatta bir çıkmaza girdiği zamanda, İslâm’ın doğduğu coğrafyadaki hareketlilik, insanlık tarihinde yeni bir dönüm noktasıdır. Başta Türkiye olmak üzere, bu inanç coğrafyasında İslâm’a rağmen şimdiye kadar hiçbir siyasî, ideolojik hareket ve iktidar uzun vadeli başarılı olamadı, kabul görmedi. Sosyal hadiselerin özünü kavrayamayan müslüman ve İslam’a peşinhükümlü yaklaşan Batılı, statükoya ve her türlü baskıya karşı direnebilen, yenilikçi, değişimci bir İslâm’la bu vesileyle tanışmış oldu.

Asrın idrakine İslâm’ı söyletmek gibi bir ülküsü olanlar, önce müslümanın idrakine İslâm’ı söyletmelidirler. Şimdi tam da bunun sırasıdır ve şimdi “İslâmcı” yazara, aydına, düşünüre fırsat ve imkân doğmuştur. Batı tıkanmış, Müslüman-Doğu yeniden depreşmeye başlamışken, ezilen, hakları gasp edilen, (müslüman) halklar adına, insanlık ve herkes için huzurlu bir dünya adına söyleyecek sözü olanların şimdi ortalığa çıkma zamanı, şimdi seslerini yükseltme zamanıdır.

Müslümanın gerek kendi içindeki, kendisinden olan zalime ve gerekse dışarıdan gelen zulme karşı ortak haykırışı; “Allahuekber”dir. İktidarın satın alamadığı din âlimi de, başınızdaki size zulmediyorsa başkaldırın, alaşağı edin, diyebiliyor artık. Bu durum, Ebu Zer’in sürgünden dönüşüne işarettir. Ali Şeriati’nin ruhu şad olsun!


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Müslümanın Dirilişi
İnandığınız gibi misiniz, yoksa Yaşadığınız gibi mi?
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek (3)
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek (2)
Dostlar veya Muhsin Ceylan
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek