Siyaseten ve Hakikaten Batı Avrupa Türkleri

Bazen yaşanılan hakikatlerle siyasetin veya siyasîlerin hakikati birbiriyle örtüşmeyebilir, hatta, örtüşmek ne kelime, taban tabana zıt olabilir. Meselâ, siyasetçinin birisi, memleketi günlük gülistanlık gösterirken; bunu rakamlar, istatistikler ve grafiklerle belgeleyebildiği gibi, öteki siyasetçi, aynı memleketin yoksulluk, sefalet ve kaos içinde olduğunu haykırırken o da, belgeler, rakamlar ve grafiklerle kendisini doğrulatablir. Seçim ortamına girmiş siyasî liderlerin sadece bir günlük konuşmalarının ortalamasını aldığınızda; birisi için şaha kalkmış bir Türkiye manzarası, diğeri için yerlerde sürünen bir Türkiye tablosu ortaya çıkar. Hakikat ise; muhtemelen o iki noktanın ortalarında bir yerdedir.

Bir zamanlar anavatanı maddî ve ideolojik katkılarıyla kurtarmak için kolları sıvayan dünün “Gurbetçileri” ve bugünün Batı Avrupa Göçmen Türkleri siyasetin neresindeler? Buna ilaveten ikinci soru da; siyaseten neredeler? Meselâ Almanya gibi göçtükleri ülkenin siyasî hayatında işgâl ettikleri yerle, siyasetçisinin nutkunda (retorik) ve zihnindeki yerleri birbiriyle örtüşmüyor. Bilfiil siyasî partilerdeki Türklere bakış açısı, algılama biçimi, kabul görür ve ülke gerçekleriyle paralellik arz ederek belli bir seviyede tutulurken; Türk azınlığa bakıştaki genel temayül; bünyesinde birçok menfilikleri bulunduran ve istenmeyen öteki noktasındadır.

Göç edilen ülkenin politik hayatında kazanılan yer kadar, gelinen ülkenin (anavatan) politik hayatında Batı Avrupa Türkleri yer edinemediler, buna imkân ve fırsat verilmedi. Halbuki yenivatan kadar anavatanda da, Göçmen Türklerin siyasî temsilcilerinin olması, kendileri için hayatî bir önem taşır. Ülke dışındaki vatandaş ve soydaşlarını bazen eften püften sebeplerle gelen/verilen talimatlar ve konjönktürel ihtiyaçlar doğrultusunda seferber eden bir anlayışın ötesinde, millî politikası olan her ülke, dışarıdaki böylesi bir potensiyeli siyaseten de gözardı etmez. Batı Avrupa ülkelerine Türk İşçi Göçü’nün başladığı 1960’lı yılların başından itibaren, gelmiş geçmiş hükümetler, “Orda bir köy var uzakta/O köy bizim köyümüzdür” zaviyesinden hadiseye bakmışlar ve; “Gezmesek de, tozmasak da/O köy bizim köyümüzdür (A. Kutsi Tecer)” noktasından Göçmen Türkleri sahiplenmişlerdir.

Haksızlık etmemek lazım; artık bu topraklara ayak basmayan, buraları şehir şehir gezip tozmayan politikacı ve üst düzey bürokrat kalmadı gibi... Bazen hangi sebeplerle buralara geldikleri bizlerce meçhul olsa da, gelmişken bizleri denetlemeyi, birlikte kameralara poz vermeyi ve orada yaptıkları ve yapacaklarını buradakilere propaganda etmeyi ihmal etmeyen büyüklerimiz; milyonlarca Avrupalı Göçmen Türke akıl vermenin ötesinde, onlara yönelik verecekleri hizmeti hiç bahse konu etmezler. Birisi; uyum sağlayın, buranın lisanını öğrenin derken, ötekisi; kimliğinizi muhafaza edin, anadilinizi unutmayın, der. Ayrıca siyasî partisinden, iktidar ve muhalefette oluşundan bağımsız olarak, askerî cunta denetimi ve baskısı altındaki ara  rejimlerden kurtulalı beri, bütün siyasîler, Batı Avrupa Türklerine, Türkiye genel seçimlerinde seçme ve seçilme hakkını vaad etmişler... Ve sadece o kadarını edebilmiş, o kadarıyla yetinmişler.

Siyaseten bakıldığında; Türklerin olduğu ülkelerde yabancı düşmanlığı/ırkçılık var, İslâmafobi var, dolaylı asilimilisyon tehlikesi var... Hakikaten bakıldığında da bunlara ilaveten; İslâm’ın resmî statüye kavuşturulmaması, aile birleşimi, seçme ve seçilme hakkı, iki ara bir derede kalan çifte vatandaşlık ve Üçünçü Nesil Göçmen Türkün konuşmakta ve yazmakta zorlandığı Türkçe gibi hayatî konular var...

Yurtdışındaki Türklerle ilgili oluşturulan mercilerin yetkilileri, Batı Avrupa Türklerinin meselelerine acaba ne kadar vakıflar? Onların yüzde kaçı Ankara bürokrasisinden, kestirme yollardan koltuk verilenlerden ve yüzde kaçı sözkonusu kesimin kendi içindendir?  Göçmen Türk, “Almanca öğrenin, uyum sağlayın!” diyenler kadar, “Türkçe’yi öğrenin, asimile olmayın!” deyenlere de, sadece kafa sallayıp, gülüp geçiyor. Anadil gibi bir milletin varlığını simgeleyen bazı konular, devletin millî politikası statüsünde muamele görmeden ve devlet desteği olmadan arzu edilen, hedeflenen neticeyi vermez. Siyaseten, “Türkçe’yi öğrenin” diyenlere pek kulak asılmaz çünkü; devletin imkânlarını elinde bulunduranlar olarak siz şimdiye kadar hakikaten ne yaptınız?” diye sorarlar. Meselâ Fransa, İtalya, İspanya, Yunanistan ve Almanya gibi ülkelerin, yurtdışındaki vatandaşları için göstediği anadil hassasiyeti ve gayreti gibi bir azim mi gösterdiniz? Veya onlarınkine eşdeğer bir millî politikanız mı var?

İletişim ve teknoloji çağı Yirmibirinci Yüzyıl’da Türkiye Cumhuriyeti vatandaşına yurtdışında oy kullanma hakkı sağlamaktan aciz ve isteksiz irade, kırk dereden su getirerek niçin mümkün olmadığını anlata dursun... Göçün 50. Yılında bile bu zihniyetin Batı Avrupa Türklerine siyaseten bakışı maalesef böyledir: Toplantılar birbirini kovaladı, heyetler geldi heyetler gitti. Verilen raporlar, dilekçeler kayıt altına alındı fakat kaldırıldığı raflardan bir türlü aşağı indirilmedi. Bakanlar geldi, müsteşarlar gitti... Dünün koalisyon, bugünün tek partili hükümetleri de, paldır küldür giden, gümbür gümbür gelen başbakanlar da; dinlediler, öğüt verdiler, akıl dağıttılar, vaatte bulundular, zaman zaman da kafaları karıştırıp, ortalığı velveleye verip çekip gittiler.

Türkiye Cumhuriyeti’nin temsilcileri veya ileri seviyedeki siyasîleriyle biraraya gelindiğinde, Avrupalı Türkün meselesinden ziyade, kendisini pazarlayan ve akabinde de mensubu olduğu kuruluşun reklamını yapan nam-ı diğer “STK Başkanları”yla da ancak bu kadar!... Buralarda bir baltaya sap yapılmayacaklarını nihayet anlayanlarımızın, temsil ettikleri kitle üzerinden Türkiye’de bir yerlere gelebilmenin yollarını aramaları da, Avrupalı Göçmen Türkün hakikat pencerisinden görünen bir başka manzarasıdır.

Özellikle göçün ellinci yılında istekler, beklentiler, çözüm bekleyen meseleler koro hâlinde, aynı anda seslendirilmeli, ortak basın toplantıları yapılmalı, yüzbinlerce imzalı dilekçeler verilmeli, gerekirse yürünmeli; Brüksel’e, Berlin’e ve illâ da Ankara’ya!...


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Siyaseten ve Hakikaten Batı Avrupa Türkleri
Müslümanın Dirilişi
İnandığınız gibi misiniz, yoksa Yaşadığınız gibi mi?
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek (3)
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek (2)
Dostlar veya Muhsin Ceylan
Global Düşünebilmek, İnanabilmek ve Yaşayabilmek