“ALİ CEMAL” DİYE BİRİSİ

Anadolu insanı için “ortaboy” diyebileceğimiz büyüklükte, kilosu; boyuna oranla biraz fazla, geniş omuzlu, pehlivan yapılı bir “Anadolu Uşağı”dır Ali Cemal. Gözlerinin içinde bitmez tükenmez bir gülümseme, bir hayat ve umut ışığı hiç eksik olmaz onda.

O, bir çile yumağı ve aynı zamanda bir sabır taşıdır. Basit, sade, sıradan biri gibi görünen bu insan; sosyologların, toplum psikologlarının okuyup okuyup bitiremeyeceği bir insandır, Ali Cemal. Yazılmadığı, kitaplaşmadığı, keşfedilmediği için “sıradan biri”, “bizden biri” gibidir.

Herşey hakiki, herşeyi tabii; mücadelesi, inancı, imanı, hayatı ve kendisi. Keramet, olağanüstülük, erlik-dervişlik; kitapların konusu... O ise hayatın içinden.

Kitap gibi, kitaptan konuşanlar Ali Cemal’ı tanımaz, bilmez, değer vermezler! Çünkü; O canlı, “life”, yanıbaşımızda, içimizde... Diri, dipdiri! Ne “şeyh”dir ne de müridi var! Elle tutulan, gözle görülen, “normal” bir insan. Sadece, efsaneleştirilmemiş kul!

Bir el diyarının  beldesinde cemmaat-i müslimin hem yükünü hem de mesuliyetini  sırtlamış istikbale doğru taşıma gayretinde. Ali Cemal’e omuz veren, el uzatan yok! Halbuki Ali Cemal, o beldenin hayat kaynağıdır. O kaynak kurursa; beldedekiler kurur, ufukları kararır.

Bazen hatunuyla ölüp ölüp dirilen bir koca, ama hergün çocuğunu gördükçe ölüp ölüp dirilen bir babadır Ali Cemal!  “Birgün eğer bu dünyadan gidersem; güvenebileceğim tek teminatım, referansım: Bu beldedekilere bu çatı altında ve etrafında verdiğim hizmet olacaktır.” diyebilecek kadar kitaplara geçmemiş, tarifi yapılmamış, kıymeti bilinmemiş iman-sabır-mütevazi insanı bir mücadele adamıdır.

Ali Cemal, medeniyetimin yoğurduğu insan! Anadolu İnsanı’nın temsilcisi, yüz akı insan! İnsanlık, insanlığını Ali Cemal’lere borçlu. O, dualı toprakların “küffar diyarı”ndaki temsilcisi, efsaneleşenlerin “realite”sidir.

Ai Cemal’i tanımak, kucaklamak, anlamak, yazmak ve keşfetmek; sabırla çileyi, inançla mücadeleyi, küçülerek büyümeği, öğrenmek demektir.


YAZARIN DİĞER YAZILARI: