HEY GİDİ ARSLANIM!...

Ne günlerdi, o günler! Bir simit, iki çay ve bir paket sigarayla geceyi sabah eder, sadece memleketin değil, dünyanın düzenini değiştirirdik. Dünya umurumuzdayken, kendimiz değil ve kendimizde değildik. "Ekmek elden, su gölden", çoluk-çocuk, mesuliyet yok, para yoktu ki, para derdi de olsun! Lekesiz ve gölgesiz hayallerimizle süslediğimiz düşünce dünyamızda kimimiz "marksist düzen"i, kimimiz "şeriat nizamı"nı, kimimiz de "milliyetçi sistem"i kuracaktık.

"Kahrolsun Amerika"da birleşir, Rusya veya Çin`de ayrılırdık. Birimiz, "Kamboçya`dan Vietnam`a, ezilen halklara...", birimiz, "Filistin`den Afganistan`a, bütün müslümanlara ...", birimiz de, "Türkistan`dan Azerbaycan`a, bütün Turan ellerine hürriyet!" diye haykırırdık. Davamızda samimi olduğumuz gibi, haykırışımız, yumruk sıkışımız, dostluğumuz ve düşmanlığımızda da samimiydik.

Uğruna kan ve hatta can verdiğimiz "ebedi aşkımız", ne ebed-müddet`e, ne de sonsuza dek`e ömrü vefa etmedi. Cebimiz para, karnımız ekmek, gözümüz "et" gördü et!.... Dünya`ya düzen vermek istiyenler, düzenin fahişesi oluverdiler... Dün, "ben buyum! diye, alem duysun diye haykırırken sesleri kısılanlar, bugün, "aman duyarlar!.." diye seslerini kıstılar. Coğrafyada yerini bilmediğimiz ülkelerin insanları için sokağa dökülürken, coğrafyamızdaki feryad-ı figana göz kapayıp kulak tıkadık.

Devrimci-islamcı-milliyetçi karmasından yeni bir burjuvazi yarattık biz on yılda... Hey gidi arslanlarım hey! Ilımlı, liberal olun ki, "radikal" demesinler! AB kapıyı kapatır, IMF musluğu kısar, borsa grafiği düşer, ABD surat asar, Rusya kaşın çatarsa?...Aman ha!.. Aman arslanlarım, sizin grafiğiniz düşmesin! Kükrerken sessiz olun, (bizden başka) aman kimse duymasın! Bırakın yansın Irak! "Süper Güc"ü darıltmayın, görmemezlikten gelin! Çeçenistan?.. Karışmayın! Türk elleri? Geçin onu! Şimdi "nostalji" zamanı değil!

Biz, bizden olmayanı sever, ona değer veririz. Başkasını sırtımızda taşır, bizimkinin sırtına biner, hatta gırtlağını sıkarız. Bizden olmayanın aşığı, bizden olmayanın hayranıyız. Bizde "yerli"ye ve yerli olana yer yok, rağbet yoktur. Yerlinin kanı su gibi, canı toprak gibidir. Bizde ne suyun, ne de toprağın kıymeti bilinmez. Zikriyatımızın ve fiiliyatımızın etkisi ve tepkisini onların ağzının ve gözünün içine bakarak ayarlarız. Biz, bizimkileri adam yerine bile, onların koyduğu kadar koyarız.

Vatan size emanet, millet size minnettar(!) Haydi arslanlarım haydi!.. Devir-devran sizindir. Bakalım nere kadar?

YAZARIN DİĞER YAZILARI: