İhanetlik Bizdedir


Rüyalarımız vardı; gördüğümüz rüyaları birbirimize anlatmak için biraraya gelirdik. Şimdi birbirimize anlatacak rüyalarımız yok; çünkü biz rüya bile göremiyoruz...

Rüya görebilmemiz için; hayâllerimizin olması gerekti... Hayâller kurulamadan da rüyalar görülemezdi ya... Biz de hayâllerimizi bizbize; dizdize, gözgöze paylaşmak üzre birleşirdik.

Sevdası olmayan bedbaht neyin hayâlini kurabilir, kimin rüyasını görebilirdi ki?...

Biz dünün sevdalıları... Biz sevdamıza ihanet ettik!

Şimdi sen, bana soruyorsun; biz niçin bizden ırak düştük diye...

Söyler misin bana; niçin biraraya gelecekmişiz? Hangi rüya, hangi sevda ve hangi gaye için? Herkes kendi dünyasına dönmek için dağılmadı mı? Herkes kendi “sevda”sının peşine takılmayacak mıydı?...

Bir sonraki “kızılelma”sına kavuşmak için yollarını ayıran, nihayet hayatını yaşamak isteyen bizler! Yaşadığımız hayatın yeknesaklığı yüzümüzden okunuyor: Rüya yok, hayâl yok, sevdalanacak sevgililer de yok...  Davalar sürgün biz hür (!).

Makinalaşan bir hayat, robotlaşan bir insan... Gayeler minimum, istekler maksimum düzeyde. Tüketim toplumunun bugün tükettiği biz, daha dün dünyayı yeniden hizaya sokmak için yola koyulmamış mıydık?

Bana soruyorsun; biz niye bizden kaçar olduk, diye...

Biz ne için biraraya gelelim gardaş? Biz ki sevdamıza ihanet ettik! Biz ellerimize kınalar yakalım; davalar sürgün, biz hürüz(!)... Ve itiraf edelim ki, aslında biz hürlüğün tutsağıyız.

Bugünkü biz, dünkü bildiğimizden başka ne biliriz?
Bilmek mi?...
Sen de haklısın! Bilmek için ilgi lazım. İlgilenmeden bilgilenmenin mümkün olmadığını idrak edebildik mi bari?

Bizi yalnızlığa sürükleyen; tekleştiren, fertleştiren şeyi soruyorsun. Bir olan “biz”den, yüzler, binler, yüzbinlerce “ben”ler türedi...

O şey ki, bizi bizden uzaklaştırdı, ortak kaderimizi ayırıştırdı... Bizi koğuştan koparan, hücreye tıkayan şey... Şimdi herkes o “şey”den kurtulsun, hücresinden çıksın, yakınlaşalım diyorsun.

Kandaş, dindaş ve vatandaş olmak yetmiyormuş demek ki... Gönül yakınlığı olmadan olmaz, ey dünkü gönüldaş!

İtiraf edelim ki; biz artık, rüya göremiyor, hayâl kuramıyor ve sevdalanamıyoruz. İtiraf edelim ki; sadakat yeminini bozan biziz!

Ve itiraf edelim ki; biz, “ben”imize yenik düştük; ihanetlik bizdedir.


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

İhanetlik Bizdedir
İmam Hüseyin
Soğuk Savaşın Kültürel Boyutu (2):
Korku kültürü; korkutma metodu
Soğuk Savaşın Kültürel Boyutu
Akültürasyon Çığlık
Anti-Müslüman İdeoloji (2):
Toplumun Ortak Temayülleri
Anti-Müslüman İdeoloji
Eğrisine Doğrusuna Sarrazi
Müslümanı İslâmîleştirmek
İslâmcı Açılış, Milliyetçi Kapanış (3):
‘Armani Milliyetçileri’ ve ‘Cardin Müslümanları’
İslamcı Açılış, Milliyetçi Kapanış (2)
İslâmcı Açılış, Milliyetçi Kapanış (1)