İslâmcı Açılış, Milliyetçi Kapanış (1)

                                                             
Oldum olası çok moda olan kıyafete, çok satan kitaba ve çok konuşulan konuya hep mesafeli durdum.

Ülkemizde “köşe yazarı” gibi güncel konuları hergün yazmak mecburiyetinde olan ve bu işi meslek edinmiş, ekmeğini yazarak kazananlar var. Bir de, kendi ilgi sahasındaki konuların belli bir kıvama gelmesinden sonra üzerinde düşünmeğe, incelemeğe ve nihayetinde yazmaya başlayan yazar kesimi var. Şayet kafanıza takılan, yakanızı bırakmayan, sizi günlerce meşgul eden konu günün birinde, “Beni yaz artık!” türünden bir ifadeyle feryada dönüşürse, işte o zaman içinizden gelen bu sese kulak vererek oturup yazmaktan başka seçeneğiniz kalmıyor.

Son birkaç yıldan beri Türkiye kamuoyu daha düne kadar tabu olan bazı konuları rahatlıkla tartışır hâle geldi. Birkaç aydan beri de, “Demokratik Açılım” adı altında fakat aslında “Kürt Açılımı” olarak bilinen konu, ümit ve kaygıyla karışık, hararetli bir şekilde, enine boyuna ve giderek daha da heyecanla tartışılmaktadır. Sizin anlayacağınız üzerinde çok konuşulan, çok yazılan bir konu... Zaman zaman dostlarla ayaküstü sohbetlerimizin olduğu kadar telefon görüşmelerimizin de, ister istemez, ana konusu “Açılım” oluveriyor.

Dost-arkadaş çevremizle olan sınırlı sohbetlerimizde, itiraf etmeliyim ki, şu moda kavram “Açılım” konusunda ne ikna edici olabildim ve ne de ikna oldum... Bundan ayrı bir de ülke genelini dinlerken; kafaların en azından şimdilik çok karışık olduğunu görüyorsunuz. Bütün bunları alt alta topladığınızda, çok konuşulan, tartışılan ve yazılıp çizilen “Açılım”a daha fazla mesafeli durmanın mümkün olmadığına kanaat getiriyor ve Açılım’a bir açılım da siz yapmak için kaleme kâğıda sarılıyorsunuz:

İçtimaî (sosyal), siyasî ve fikrî açılımların hem referans hem de ilham kaynağı dinî ve millî değerlerdir. Bu iki temel unsurun gelişim ve değişimleri  nasıl etkileyeceği, onları hangi siyasî niyet ve dinî-millî birikime göre yorumlanacağına veya algılanacağına bağlıdır.

Ülkemizdeki esaslı değişim veya gelişimlere icazet vererek önünü açanlar da, bunların bazen millî bazen dinî hassasiyetlerimize ters düştüğünü iddia ederek durağanlığa (statüko) yol verenler de hep bu iki değerin arkasına sığınmışlardır.

Açılım tartışmalarının tamamına baktığımızda; “Millî çıkarlarımız bunu gerektirir, dinimiz bunu emreder veya bunlar millî çıkarlarımıza zarar verir, bizi daha da böler.” diyenler dikkatimizi çeker. Bundan dolayı “Demokratik Açılım” adıyla başlayan hareretli bazen de bıkkınlık veren tartışmalara özet olarak, din-dindar ve millet-milliyetçilik zaviyesinden bakarak düşüncelerimizi ortaya koymaya gayret edeceğiz:

-En fazla ihtiyaç duyulabilecek, bir boşluğu doldurabilecek, millî refleksi hakkıyla yansıtabilecek bir zamanda ideolojik milliyetçiliğin savunma duvarları arkasına veya siperlere çekilmesiyle,

-modernizmin, yeniliğin, değişimin, çağdaşlaşmanın öteden beri fikrî bayraktarlığını yapan “Sosyal Demokrat” kesimin sabitleşmesi, durağanlaşması, savunduğu değerlere sırt çevirmesiyle,

-muhafazakâr, içine kapanık, her türlü yeniliğe, gelişmeye düşman, gerici diye nitelenen, zannedilen, dini bir hayat nizamı olarak algılayan dindar kesimin diğerlerinin aksine, birçok sahada ve konuda değişimden, tabuların yıkılmasından, din farkı gözetmeksizin dünyaya açılmadan yana tavır almasıyla; ezberler bozuldu, eski şablonların, tanımların ve kalıpların geçerliliği kalmadı ve kafalar karıştı.

Son derece karmaşık olan mevcut ortamda dikkatimiz sadece iki noktada yoğunlaşıyor: Birincisi; Milliyetçi-Ülkücü çizgideki kesim, ikincisi ise; bugünkü siyasî iktidarın da dahil olduğu Millî Görüş çıkışlı cenah. Bunlardan birisinin bıraktığı boşluğu diğeri doldurabilse, hattızatında birbirine değerler bazında oldukça yakın olan taraflar arasındaki mesafe şimdiki kadar açılmamış olurdu. Ve birinin bıraktığı boşluğu diğeri doldurabilse, ülkemiz için çok büyük bir hizmetin altına imza atmış olacak.

“Türkiye Sadece Türklerin Değil” başlıklı yazımızda; “Enternasyonlist bir dünya görüşünden bugün itibariyle neredeyse nasyonlist bir çizgiye kayan bu zihniyetin fikrî türbülansı yüzünden ülkemiz ciddi sarsıntılara maruz kalmaktadır.” demiştik. Ve zihinlerde yer etmiş ideolojik kavramların artık geçerliliğini kaybettiğini kabullenmekte zorlanan bu kaymak tabaka için aynı yazının devamında; bizi okuyamamış “okumuş” zümre, tabirini kullanmıştık. Şimdi aynı tehlikeyi millî ve dinî hassasiyetleri ağır basan kesimlerin üst tabakalarında da görmekten son derece endişeliyiz.

Anadolu Türklüğünün renklerini yasıtmayan bir milliyetçilik anlayışı ve Anadolu Müslümanlığının özelliklerinden giderek uzaklaşan bir din anlayışının sözkonusu kesimlerin elitinde ağırlık kazanması; millî kimliğimizin zaafiyetine vesile olmaktadır.

Önümüzdeki bölümlerde konuyu irdelemeğe devam edeceğiz.



 YAZARIN DİĞER YAZILARI:


İslâmcı Açılış, Milliyetçi Kapanış (1)
Kötüler ve İyiler
Tesadüflere terkedilmiş bir azınlık
Ruhu çalınmış Türk
Yol haritamız
Göçmen Türkün Çağdaşlık Meselesi
Kendi Modernitesini Gerçekleştiremeyen Toplumlar
Müslüman, Milliyetçi ve Demokrat Olmak...
Kendi Eksenine Dönüş
Dirilin Artık...
Toplumun Kemâle Ermesi
Bu Parantez Açılmalıdır
Ebuzer: Sürgündeki Ülküdaşım