Kendi Eksenine Dönüş


    Dünya ve ülke çapındaki siyasî gelişmeler elbetteki ilgi alanımız içinde olmuştur fakat fikrî bir derinlik ve muhteva kazandırmaya çalıştığımız her yazımızı, gündelik üretilen ve tüketilen cinsten siyasetin dışında tutmaya azamî dikkat gösterdik. Bazen bir ülkeyi, bazen de bütün dünyayı şu veya bu yönde derinden etkileyen, yönlendiren siyasî gelişmelerin temeli, ya tarihe ya da belli bir dünya görüşüne dayandırılır.

Türkiye Cumhuriyeti’nin siyasetçisi, bürokratı ve aydını, tarihi kendine göre yorumlayan ve dünyayı kendine göre şekillendiren güçlerin kıskacından henüz kendini kurtarabilmiş değil. Son yıllarda bu cendereden kurtulmak için sarfedilen gayretlerden ümitlenmiştik. Reaksiyoner, inatçı “Ulusalcı”ların, bir de “Siyasi İslâmcı”ların dışında, liberallerden muhafazakârlara kadar uzanan yelpazede aydınımız; Avrupa’ya mı yoksa Amerika`ya mı daha yakın olalım noktasında birbirleriyle cedelleşirken, kendi gerçeklerimizle ne derece çeliştiklerinin farkında bile değillerdi. Çünkü onlara göre kendi gerçeklerimiz ancak bunlardan birinin yanında olmaktı.

Dünya genelinde, özellikle de İslâm âleminde itibarı yerlerde sürünen Amerika Birleşik Devletleri’nin Başkanı Obama’nın Türkiye ziyareti esnasında yazar-çizer takımımızın hatırı sayılır kesiminin öyle bir Barack Obama anlatışları, yorumlamaları; onun her mimiğinden binbir manâ okumaları vardı ki, mensubu olduğum Türk Milleti adına utandım! TBMM’nde yaptığı konuşmada bize ne yapmamız gerektiği ve biçilen rol konusunda dersini verdi ve gitti. AB’nden ağzımızın yandığı günlerde A.B.D’nin bizi adam yerine koymasından çok bahtiyar olmuş, hatta gurur duymuştuk: Gördünüz mü, Türkiye çok önemli, hatta dünyanın en önemli ülkelerinden birisi diyerek, kendimizi teselli etmiştik. Böylece, Batı bizi gözden çıkardı diye yasa büründüğümüz bir zamanda Barack Obama’nın Türkiye ziyaretinden milletçe bahtiyar olmuştuk.

Sayın Obama ağzını açtığında bizim de yüreğimiz ağzımıza geliyordu: Acaba o kelimeyi kullanacak mı? Nihayet 24 Nisan geldi ve ABD Başkanı Obama, “Soykırım” sözcüğünü kullanmadı ama “Büyük Felâket” diyerek bildik düşüncelerini başka kelimelerle ifade etti. Ve neredeyse Mesih ilân etmek üzere olduğumuz Obama’ya olan aşkımız da böylece büyük bir hâyâl kırıklığına düçar olduktan sonra yerini dünya gerçeklerine bıraktı.

Hem kendi hem de güneş ekseninde dönen dünyada yaşayan biz Türkler, kendi eksenimizde dönmeği çoktan terketmiş ve başkalarının eksenine girmişiz. Tarihin derinliklerine yayılmış büyüklüğümüz ve kurduğumuz yüksek medeniyetler, çağın aktörlerinin (şimdilik yörüngesinden çıkmış olan) bizi kendi denetim ve kontrolleri altında tutmaları için asıl sebebi teşkil etmektedir. Dünyayı kendi ekseni etrafında sevk ve idare etmeği planlayan irade, sizde tarih ve medeniyet büyüklüğününden ilhamını alan uyanışınızın önünü kesebilecek tedbirleri alır. Ve her kendi eksenine dönüş niyetlenmelerinde senin hevesini kursağında koyacak girişimlerde bulunur.

Aynı medeniyet değerlerini paylaşmalarına rağmen, Amerika kendi ekseninde bir dünya gayretini sürdürürken, AB de Avrupa merkezli bir dünya tasavvurundan vazgeçmiş değil. Rusya ise, Çarlık ve yetmiş yıllık Sovyet döneminden sonra bugün de yine kendi ekseninden kopmadan, yeniden dünya gücü olma ülküsüne sarılmıştır.

Ayarımızı kısmen başkalarına bakarak yaptığımız ve kısmen de başkalarının bizi ayarladığı bu durumdan kurtulmanın yolu; tekrar kendi yörüngemize dönmektir. Bu dönüş, dünyaya sırtını çevirmek, içe kapanmak demek değildir. Bu dönüş; hem kendi ekseni etrafında dönmek, hem de dünyayı kendisine döndürmek için gayesi ve niyeti olmaktır. Şayet sizin böyle bir niyetiniz yoksa, dünyayı kendi ekseninde döndürmeği murat edinmişlerin yörüngesinden kurtulamazsınız. 

Her sene bizi kınamaya kalkanların kursağında mazlûm halkların gaspedilmiş hakları, ellerinde akıtılmış kanları var. Biz bu kınayıcıların kınamasına aldırıyor, korkuyor, taviz üstüne taviz vermeye devam ediyoruz. Biz asıl kınanması gerekenleri kınayamıyoruz çünkü biz, biz olmaktan çıkmışız. Başkalarına verdiğimiz değeri, duyduğumuz hayranlığı kendimize çok görmüş, hep başkalarına benzemeğe çalışırken, kendimiz gibi olmaktan utanmışız. Asıl utanılması gereken de budur!

Bizim de artık kendimize göre bir dünya tasavvuru ve gayreti bugün değilse ne zaman?


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Kendi Eksenine Dönüş
Dirilin Artık...
Toplumun Kemâle Ermesi
Bu Parantez Açılmalıdır
Ebuzer: Sürgündeki Ülküdaşım