Karikatürle Başlayan Medeniyetler Savaşı

Avusturya/Macaristan İmparatorluğu’nda bir Yahudi ailesinden geçen yüzyılın başında dünyaya gelen ve daha yirmi yaşlarında gazetecelik mesleğinde ünlü Rus Yazar Maksim Gorki’nin Hanımı ile Almanya’da yaptığı röportajla tırmanışa geçtikten sonra uzun yıllar müslüman ülkelerde yaptığı araştırmalar neticesinde müslüman olan Muhammed Esed, “Mekkeye Giden Yol” adlı kitabında I. Haçlı Seferleri’ni anlatırken mealen şu tesbitlere yer veriyordu:

1095’de Papa Urban II. kutsal toprakları elinde tutan şu “lanetli kavim”e (Müslümanlar) karşı hıristiyanları savaşa çağırırken, Roma İmparatorluğu’nun döküntüsü feodal krallıklar, prensliklerden, değişik kavimlerden oluşan yüzeysel Hıristiyanlık, birden bire kıta Avrupasını bir sarhoşluk dalgası gibi kaplamıştı. Kültürel planda Avrupa imajının doğması I.Haçlı Seferleri’nden sonra başladı.

Günümüze dönüyoruz: 1989, “Berlin Duvarı”nın yıkılmasıyla komünist Doğu Bloku da çöküyor. Batı, kendisine yeni düşman olarak İslam’ı seçtiğini ilan ediyor. 11 Eylül 2001’de A.B.D’nin İkiz Kuleleri’ne uçaklarla intihar saldırıları düzenleniyor. Georg W. Bush, Haçlı Seferleri’ni başlattığını söyleyerek önce Afganistan, daha sonra Irak işgal ediliyor. Kiliselerin boşalmaya başladığı bir zamanda tıpkı I.Haçlı Seferleri’nde olduğu gibi Hıristiyan Batı, Müslüman Doğu’ya karşı tek vücut oluyor. Aradan  birkaç sene geçmeden Amerika’nın düzmece seneryoları ve yalanları ortaya çıkmaya başlayınca, Hıristiyan Birliği’nda çatlamlar başlıyor.

Bu çatlağın kapatılması için olsa gerek, Hollanda ve Fransa gibi Avrupa ülkelerinde müslüman azınlıkları tahrik edici, kışkırtıcı eylemler sahneleniyor ama bunların istenen neticeyi vermediği görülüyor. Yani müslümanlar akl-ı selim tavırlarıyla ajitasyona alet olmadılar.Ve derken, Danimarka’da bir gazetinin Peygamber Efendimizi karikatürize etmesinden sonra müslüman ülkelerde yer yer başgösteren protestolar birden bire yayılmaya başlayınca Avrupa’da Haçlı ruhunun yeniden dirilmeğe başladığına şahit oluyoruz. Diğer Avrupalı gazetelerin sanki bir yerlerden komut almış gibi bir ağızdan Danimarkalı meslektaşlarıyla dayanışma içine girdiklerini görüyoruz.

Sözkonusu ülkelerin bugünlerdeki gazete başlıklarına baktığınızda, “Müslümanlar Avrupalıları Tehdit Ediyor”, “Radikal Müslümanların Hıristiyan-Batı Değerlerine Saldırısı”, türünden manşetler dikkatinizi çekecektir. Kafasından ve günlük hayatından din mefhumunu uzun zanamdan beridir çıkarmış olan Avrupalı’yı tıpkı 1095’de olduğu gibi, birbirlerine kenetleyecek, aradaki çatlaklıkları kapatacak tek unsur, İslam tehdidini körüklemektir.  En azından üç asırdan beridir İslam alemine karşı üstünlük psikozuyla dünyanın tek efendisi olduklarına kendilerini inandırmış Avrupalı, Müslüman milletlerin kendilerine yapılan hakaretlere ve aşağılayıcı tavırlarına, “yeter artık!” demesini bile hazmedemiyorlar.

Medeniyetler Savaşı teorisini yazan ve uygulayan Batı’nın kendisidir. Müslüman ülkelerin Batı’ya savaş açacak ne takati ve ne de niyeti vardır; onların tek hedefi Batı boyunduruğundan, sömürgesinden, işgalinden ve zulmünden kurtulmaktır. Bu durum; kölenin efendisine isyanıdır. Filistin’de Hamas’ın seçimleri kazanması, İran’ın dayatmlara boyun eğmemesi ve nihayetinde İslam aleminde karikatürle başlayan tepkiler.

Karikatür bardağı taşıran son damladır
Batı oldum olası İslam’ı kabullenememiş, müslümanların dini değerlerine sadakatı hazmedememiş ve biz müslümanları kendilerine benzetmede başarılı olamamışlardır. Bilhassa son yüz yıldaki gelişmelere bakıldığında, gelişmeler Hıristiyan –Batı’nın menfaatlerine ters düşmektedir. Batı, ülkelerinin müslümanlar tarafından işgal edilmesinden korkmuyor; işgal ettikleri, kontrol altında tuttukları müslüman ülkelerin bağımsızlığını kazanmasından korkuyor. Müslümanları aşağılamak, islami değerlerlerle alay etmek, Batı’nın hiçbir zaman gündeminden zaten düşmemişti. En liberal, müsamahakar bildiğimiz Danimarka bile, İslam Peyamberi’ni “terörist” olarak karikatürüze ederken, Hıristiyan-Batı’nın İslam’a, dolayısıyla müslümanlara topyekün bakış açısını da ortaya koymaktaydı.

Gösterilen tepkilerin yer yer tasvip edilmeyecek ölçülere varmasına rağmen, bu tepkiyi iyi analiz etmek gerekir: Avrupa, gösterilen haklı tepkiler karşısında tekrar İslam Düşmanlığı’nı körükleyerek kendi mutlak hakimiyetini pekişterme gayreti içindedir. Diğer taraftan, asırlardan beri hor görülen, ezilen ve sömürülen, Batılı değerlerin kültür emperyalizmine maruz kalan müslümanlar, bu gidişe nihayet “dur!” diyebilmek için tepkilerini ortaya koymaktadırlar. Bu haklı tepkinin karanlık güçlerin kötü emellerine hizmet etmemesini ve dünya barışına gölge düşürmemesini temenni ediyoruz.

Bir Alman gazetesinin bize bu konuyla ilgili yönelttiği, “bu tepkileri abartılı bulmuyor musunuz?” sorusuna, “müslümanları bu noktaya getiren olayı siz doğru buluyor musunuz?” şeklinde karşı bir soruyla cevaplamaya çalışmıştım. Hz. Peygamber’in şahsında İslam’a ve tüm müslümanlara bu hiçbir düşünce hürriyeti, gazetecilik anlayışı ve medenilikle başdaştıramadığımız bakış açısı, aynı zamanda Batı’nın bize karşı açığa vurduğu ruh halinin bir yansımasıdır ve Medeniyetler Savaşı’nın denemelerinden bir parçadır.


YAZARIN DİĞER YAZILARI: