Senin Bu Duruşun Var Ya...

Senin bu duruşun öldürüyor desem, ölümün kendisi de bir çare, bir neticedir ki, yerine göre de kurtuluştur. Ama senin bu duruşun beni öldürmüyor, öldüremiyor, ölümden daha beteri; kahrediyor! Senin şu duruşsuz duruşuna kahroluyorum...

Seni ne onların dininden birinin kitabına ve ne de kendimizinkine sığdırabiliyorum. Şarklı desem değilsin! Garplı desem hiç değilsin! Biraz ondan biraz benden deyip sentezlesem seni, ilm-i kimyanın hiçbir formülü kabul etmez seni, çünkü senin kimyan bozulmuş.

Sen hiç cennetten kaçanı gördün mü?... Sen ki, toprağına “cennet vatan”, ceddine “cennet mekân” demiştin, unuttun mu?... Senin bu dönüşün, dökülüşün ve kaçışın kahrediyor beni.

Kaçarken kahramanlık türküleri okuyor, bozarken millî birlik marşları söylüyorsun. Hürriyet adına düşüncelerime pranga vuruyor, insanlık adına attığın her adımda ayaklarının altında çiğnenen yine benim.

Sen, mazlum kanının sel olduğunda, yetim gözyaşının göle döndüğünde, sahillerde sere serpesin. İman kavruluyor, yürek titriyor, vicdan kan ağlıyor, mabed yıkılıyor, insanlık ölüyorken, senin bu duruşun var ya, keşke öldürse... Öldürse de gözüm görmese seni.. Ya da sen ölsen!... Ölsen bari yok saysam seni, ama ölmüyor, öldürmüyor, sadece kahrediyorsun!

Bir daha anladım ki, senin sloganların bile senden daha yalancı ve samimiyetsiz... Sen hakkını aramaktan aciz, sen Hakk’ı yitirmiş şaşkın, nasıl haklının yanında olabilirsin? Sen yüzünü güçden yana dönmüş, güçlü senin kıblegâhın olmuştur.

İtikatın borsa grafiğine, nabzın dövize endekslemiş senin. Kredi musluklarının başındakiler notunu yükseltince sevincinden şapkanı göğe fırlatıyor, düşürünce kederinden yere çırpıyorsun. Ah benim ahmak kafalım! Derecelendirme sadece Allah’a mahsustur. Kredilendirme de millete... Millet kredisinden mahrum olanların ömr-ü billah iki yakaları biraraya gelmez! Sana bilanço yapan, not veren, defterini tutanlar, aslında defterini dürüyorlar yavaş, yavaş...  

Kendi değerinden bihaber, senin gibi değersize üzelmeğe değmez ama kendi kaderime üzülüyorum, çünkü neticede sen yine kitabına uydurup işin içinden sıyrılacak, bedeli bana ödeteceksin.

Senin kuvveden yana hesapların hiçbir zaman tutmayacak, çünkü bütün hesapların üzerinde hesabı olan ve bizi hesaba çekenleri hesaba çekecek Bir’i vardır. Bu feryatlar, bu çığlıklara kulak tıkıyanlardan, bu zulmü alkışlamasan da, alkışlayanlara göz yumanlardan sen olmamalıydın. Bu zulüm kıyamet habercisidir; İsrafil’in Sur’a üflemesine eşdeğerdir!

Medeniyetlerin beşiği alev alev yakılmakta, kardeş kanında boğulan kardeşlerinin figanı yedi kat arşa yükselmekteyken, senin bu aslını, neslini inkâr duruşun var ya....

Kaybetmekten korkanların kazandığına tarih şahitlik yapmamıştır. Ölümden korkmak, insanı ölümsüzleştirmez! Korkaklar ve dönekler hergün ölürken, kahramanlar bir gün ölerek ölümsüzleşirler.  Senin bu dönek duruşun var ya....

YAZARIN DİĞER YAZILARI: