ABD VE AB ARASINDA TÜRKİYE

Hükümetin inkâr edilemeyecek ve görmemezlikten gelinemeyecek enerjik, atılgan ve dışa yönelik mücadelesine rağmen, sağlam temeller üzerine (kendi iç dinamiklerimize dayalı) inşa edilmemiş siyasetin her zaman başka unsurlara bağımlı olmasından dolayı doğacak tehlike de inkâr edilemeyecek, görmemezlikten gelinemeyecek boyuttadır.

Ani gelişmeler ve değişmelerin hazmedilmesi pek kolay olmamaktadır. Yakalanmış fırsatı kaçırmama uğruna atılan adımda şayet siz hazırlıklı değilseniz, başınıza yeni belâlar alma tehlikesiyle karşı karşıyasınız demektir. Cumhuriyet döneminin Türkiye'si hep ABD endeksli olagelmişken, son yıllarda hızla gelişen AB Üyeliği konusu dış politikamızda bir dönüm noktası gibi görünmektedir. Bu noktada, Türkiye'nin ABD'yi, ABD'nin de Türkiye'yi hepten bırakması zaten söz konusu olamaz! Bu süreç, önümüzdeki yıllarda gelişmelerin hangi istikamette seyir edeceğine bağlıdır.

Müslüman Doğu ile Hıristiyan Batı, belki de, Osmanlı'nın son Viyana Kuşatması'ndan beri bu derece zıtlaşmamış, kutuplaşmamıştı. "Yeşil Hat"tın ötesinde mi, berisinde mi, sorusuna bir türlü cevap veremeyen ve cevap bulamayan Türkiye, "köprü" olma rolünü üstlenmeye talipken, kendi içinde ciddi derecede entellektüel çalkantılara sahne olmaktadır. Şu andaki AB yanlısı kesim, mevcut konjüktürden istifade ederek ve büyük ölçüde medyanın da desteğini alarak, muhalif veya temkinli yaklaşan kesime galebe çalsa da, önümüzdeki yıllar, Türkiye aydınının kendi içindeki değerler çatışmasına gebedir. Daha şimdiden eski milliyetçilerin belli bir kesimiyle yeni ulusalcıların fikir, eylem ve cephe birliğine şahit olmaktayız. "Siyasi İslamcılar"ın da, AKP yanında ve karşısında olmak üzere ikiye bölündüğünü müşahade etmek mümkün.

"Medeniyetler Savaşı", münevverler savaşı demektir, çünkü; bu savaş, kitap ve gazete sayfalarında, televizyon ve radyolarda ve değişik platformlarda vuku bulmaktadır. Münevverinin desteğini alamamış milli politikaların başarılı olması, hedefi yakalaması mümkün değildir. Ülkemiz, önümüzdeki yıllarda Türk entellektüelinin varlığını daha fazla hissederek, onu ciddiye almak mecburiyetinde kalacaktır. Eskiden olduğu gibi kaf dağının arkasındaki hedefler için değil, burun buruna olduğu Türkiye ve dünya gerçekleri karşısında tavrını almak, tesbitini yapmak mecburiyetinde olacaktır.

Türkiye'nin Avrupa Birliği'ne girmesi (şayet olursa) "medeniyetlerin buluşması" olmayacaktır! Keşke arzu edildiği, söylendiği gibi olabilse... Çünkü Batı, kendi medeniyet değerlerinin dışındakileri kabullenmek olgunluğunu hiçbir zaman göstermeyecektir. Bu, onun tarihten gelen en karakteristik özelliğidir. Türkiye böylesine karmaşık ortam ve şartlarda biryerlere yaranmaya ve yamanmaya çalışılmaktadır.

ABD'de yapılan seçimleri yeniden Bush kazandı. Bush'u kazandıran en büyük etken; "İslamcı Terör"e karşı verdiği kararlı mücadele olarak yorumlanmaktadır. Bundan ABD'nin ne anladığı ise; bugünlerde İslam Coğrafyası'na bakıldığında fazla izaha gerek kalmadan, kolayca anlaşılmaktadır. Tarihi misyonu/mirasıyla ve yetişmiş insan potansiyeli/birikimiyle bu coğrafyaya kök salmış medeniyetin en önemli ülkesi olan Türkiye, illâ da ABD veya AB arasında bir tercih yapmak mecburiyetinde midir? Bu tercihin bedelini ödeyebilir, şartlarını kabullenebilir miyiz?

Batı, kendi medeniyetinin üstünlüğünü koruyabilmek için yeni fetihlere ihtiyacı var. Bu da, İslam dünyasını kontrol altında tutabilir, asimile edebilirse mümkündür. Batı, bizim kadar saf ve iyi niyetli değildir. Türkiye bu oyuna gelmemeli, kendini inkâr derecesinde "evetçi" olmamalıdır. Türkiye'nin AB'ye veya ABD'ye bu derece yanaşması/yamanması, zannedildiği gibi uzun vadede dünya barışına katkı sağlamaz, çünkü; her geçen gün  ABD'nin şahsında Batı'nın bütün çirkinlikleri ve sinsi emelleri İslâm aleminde biraz daha iyi teşhis edilerek, aradaki uçurum gittikçe büyümektedir. Bu yara ancak, ABD ve müttefiklerinin müslümanları rahat bırakmasıyla ve zamanla sağalabilir, dostluk köprüleri bir sonraki nesiller tarafından kurulabilir.

Türkiye'nin tercihi ise; hem milli, hem de bölge menfaatleri ve dünya barışına katkıda bulunmak için (Batı'yı örnek alarak) kendi gerçeklerine gölge düşürttürmeden, bulunduğu coğrafyada varlığı ve ağırlığını korumak olmalıdır.

YAZARIN DİĞER YAZILARI: