Divan Sohbetleri
Her Pazar
Saat: 20.00
"türkshow'da"




Ülkemin Deve Kuşları
                                                                                                

     Küreselleşen dünyada ilmî-teknolojik gelişmelerin başdöndürücü hızı kadar beşerî-iktisadî hayat da o denli gelişerek değişiyor. Bu gelişmeler karşısında beyhuda direnenler, ayak sürükleyenler ve ayak uyduramayanlar, yani zamanında tedbirini alamayanlar, kaybeden tarafdır.  Ehliyeti olmadığından otomoboli gereksiz gören veya bilgisayarda yazamadığı için el yazısını daha muteber bilenlerin durumu, toplum olarak daha mekanik çağdan makina çağına geçememişlerinkine benzer.

Dünyanın ücra köşesi kalmadı artık. Didik didik canlı ve cansızıyla mercek altına alınmadık, inceleme-araştırma yapılmadık köşe kalmadı dünyada. Bundan dolayıdır ki, “bakire”liğine son verilen dünyanın cazibesi de kalmadı. Bu manâda, dünyamızın ırzına geçildi dense yeridir. Onun için insanoğlu yeni bakireler peşinde başka gezegenleri elde etmeğe çalışıyor. Bazen Hindistan, bazen Banelgdeş, bazen Hollanda, bazen de Amerika’dan yükselen sese dünya kulak kabartıyor. İnsanı aydınlatan, ufkunu genişleten, çözüm üreten her düşünce küreselleşen dünyada anında karşılık buluyor, değer görüyor. Çağımızın okur-yazar insanı artık dünya ölçekli; milletlerüstü düşünceler üreten aydınları okuyor ve dinliyor.

Ezcümle; dahil olmak için başvurmadığımız yol, denemedğimiz metot bırakmadığımız ama bir türlü de ulaşamadığımız, bizim dışımızdaki dünya bunlarla meşgulken, bizim seçkinlerimiz ne yazıyor, ne koşuyor ve nereye bakıyor? “Dost başa, düşman ayağa bakar” diyen bir atasözümüz, bugünkü Ankara manzarasını anlatmada işimizi kolaylaştırıyor: Siyaset, bürokrat ve aydınlarımız birbirinin gözüne bakarak değil, ayaklarına bakarak konuşuyorlar. Hatta kerhen/siyaseten selâmlaşmaları bile bu türdendir. Elin siyasetçisi değil ülkesine, dünyaya matuf siyasî projeleri sunarken, âlimi yeni “Nobel”ler peşindeyken, bürokratı görevinin başındayken, bizimkiler birbirlerinin ayaklarına bakıyor, birbirlerine ayak bağı oluyor ve ayak basacakları zemine karşılıklı tuzaklar kurarak devleti paylaşırken aslında parçalıyorlar. Başlarını ayağa bakmaktan kaldırıp başa baksa, gözgöze gelseler, kavgalı olmaktan utanıp barışacaklar, ülke de onlarla birlikte barışacak.

Başlarını yukarıya kaldırsalar, Ankara’nın biraz ötesindeki memleketi de görecekler. Ülkesini görebilenler dünyayı da görmeğe başlayacak. Dünyayı görenler, bir onlara bir de kendine bakacak ve yaptığından, bulunduğu daha doğrusu durduğu yerden utanacak. Direnmeği maharet sayanlar, onlar değişti ama bakın ben hiç değişmedim diyen (bizim) durağanların bundan utanacaklarını sadece temenni ediyorum ama ümitvar değilim. Su bile dura dura kokuşmaya başlar. Bu fikrî durgunluk, zihnî durgunluğu da beraberinde getirdi ki, ülkemizde fikir kokuşmasının özünde bu yatmaktadır.

Memleket manzarasına girerseniz, ruhunuz daralır, ufkunuz kararır, oradakiler gibi siz de ya kendi ayak ucunuzu veya en fazla karşıtınızın ayağını görürsünüz. Aşağılara bakmaktan aşağılaşır, ayaklara bakmaktan ayaklanırsınız. Bu “ayaklanma”, netice itibariyle ya isyana, başkaldırıya ya da çiğnenmeğe, ezilmeğe dönüşür. Bugün ülkemizde dünden beri devam eden kavganın özünde “ayak” ile “baş” meselesi yatmaktadır. Bu bazen düşüncesiz başın cezasının ayağa yüklenmesi, bazen de, baş’ın ayağa düşmesidir.

Kuşgillerin içinde en büyük kuş olması hasebiyle olsa gerek, o dev gövdesini saklamak niyetine kafasını kuma sokan kuşa “deve kuşu” deniliyor. Kenardan baktığınızda, milletler tarihinden gelen ihtişamıyla birlikte, dünyanın en hassas ve önemli bölgesinde dev bir ülke Türkiye’yi görürsünüz. Kenardan baktığınızda birşey daha görürsünüz: O dev gibi ülkenin başına, deve kuşu beyinli başlar  musallat olalı beri, kendi büyüklüğününden korkan ve onu gizlemğe çalışan devekuşlarını...

 
 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Ülkemin Deve Kuşları
Batı’yı Okuyup Doğu’yu Anlamak
Emin Marketin Yahyası
Çarpıtılan, Kirletilen Değerler
Ahlâk Kirlenmesi
Göç Sürecinde Kültürel Kimliğin Oluşumu
Türk Olmasın da....
İslâm’ı Avrupalılaştırmak ya da...
Seçkinler ve Halk
Hüseyinleşmek (3):
Haktan ve Halktan Yana Olmak
Hüseyinleşmek (2):
Hayatın İki Tezatı
Hüseyinleşmek
Dinamiklerimizi Dinamitlemek
Treni Yine Kaçırdık
Görmemişin Oğlu
Aşk Medeniyeti
Türk Olabilmek ve Türk Kalabilmek
Nasıl Bir Türkiye?
Bölünen Benim, Memleket Değil!
Yeni Bir Dönem Başlarken
Savunma Hattındaki Türkler