Bu yazımızı "Kadına Özel"in devamı da kabul edebilirsiniz.

Bugünkü beyin cimnastiğimizi başlıkta kullandığımız kelimeden hareketle

lerle ifade edilse bile, taşıdığı mana itibariyle aynı yere çıkar. Yanlız, bizim

kültürümüzde "ayıp" olan şey başka kültürlerde pek de "ayıp" olmayabiliyor.

Biz, ayıp olan şeyden utanırız veya ayıp kategorisine dahil ettiğimiz bir fiiliyatı

utanç vericiliğe de yorumluyabiliriz.

Toplumun meseleleri veya toplumu meydana getiren fertlerin sosyal çıkmazla-

rına bir çıkış yolu ararken veya gösterirken, o insanların ortak ahlaki değerleri

mutlaka dikkate alınmalıdır. Aksi takdirde siz de insanlığın ahlak ölçülerini tah-

Anam Almanya`ya henüz yeni gelmiştir. Babamla beraber tren istasyonunda bek-

lemektedirler. Biraz ileride biri kız diğeri erkek iki genç birbirlerine sarmaş dolaş.

Anamın gözü birara onların olduğu tarafa kayar ve mevcut manzarayı görür görmez

başını çevirirken babamı da ikaz eder: Bey, gel bu tarafa gidelim. Gençler utanmasın.

Aslında utanan onlar olamaz çünkü bu fiiliyat o gençler için gayet normaldır. Gayri-

ihtiyari baktığından dolayı utanan annemdir. Annemin ahlaki değerlerine göre utanan,

toplumun ortasında bu fiiliyatı işleyenler olmalıdır. Ayıp eden utanmayınca, onun

yerine ayıpı gören utanmıştır.

Bazen okuduğunuz bir yazı, bazen gördüğünüz bir resim onu yazan veya koyanları

utandırmaz ama siz bundan dolayı hicap duyar, utanırsınız.

İşte bizim ahlak ölçülerimiz burada kendini gösterir. Sınır burada başlar veya yerine

Bazı konular vardır; Eğer konunun ehli değilseniz , irdelediğiniz takdirde ya altından

çıkamazsınız veya kaş alırken göz çıkarırsınız. Başka bir tabirle ağzınıza gözünüze bulaş-

tırırsınız. Bazen de hastasına teşhis koymadan yanlış reçete veren doktorun durumuna

düşersiniz.

Karı-koca münasebetlerinde bizim toplumumuzun büyük bir kesiminin aydınlatılmaya

ihtiyacı olduğuna biz de inanıyoruz. Fakat bizim utandığımız, ayıp dediğimiz şeyler

ekranlara, gazete-dergi sayfalarına taşınmamalıdır. Edep ölçüleri içinde bilgi verilmelidir.

Utanmadan okuyabileceğimiz, seyredebileceğimiz seviyede olmalıdır.

Burada esas olan, bir ailenin iki temel taşı olan karı-kocanın mutlu bir yuva kurması ve bunu devam ettirmesidir. Bunun için herşeyden önce o insanlarda alt yapının oluşması şarttır.

Yani, gereken eğitimi almış olması, evliliğe hazır olması, birbirlerini sevmesi gibi.

Efendim, ben geçimini topraktan temin eden bir aileden geliyorum. Toprağı, önce birkaç

kez evirir çevirirdik. Taşını-keseğini, yaban otlarını temizlerdik. Sonra da besmeleyle tohum

toprağa verilirdi. Belli bir zamana kadar da zamanında çapasını yapar, suyunu verirdik.

Ve zamanı gelince de mahsülü alırdık.