UTANMAK

Kâh köpek nefsime süvari oldum
İtler bile itliğinden utandı
Kâh savruldum, kâh da çamura battım
Eşşek oldum, küheylanlar utandı

Kâh âlimler makamına kuruldum
Cahillerin bile yüzü kızardı
Kâh havalanmayı maharet sandım
Cümle âlem kanatlılar utandı

Kâh ateşde yandım, örsde ezildim
Hâlden hâle girdim, çekiç usandı
Kâh kalburdan kâh elekten süzüldüm
Değirmenci öğütmekten usandı

Kâh nutuklar çektim dinden imandan
Cemaat utandı, minber utandı
Kâh vatan kurtardım kahpe düşmandan
Şehitler, gaziler, millet utandı.

Kılı kırka böldüm, herkesi tarttım
Vebalim çekmedi, kantar utandı
Kâh varlıkta, kâh darlıkta sınandım
Tüm çareler nefs yolunda tıkandı

YAZARIN DİĞER YAZILARI: