Oylarımıza sahip çıkalım

Sizlerde mutlaka farkındasınızdır; Almanya´da 22 Eylül´de yapılacak genel seçim sath-ı mahline girildi. Anamuhalefet Hıristiyan Birlik Partileri (CDU-CSU)´nun, başbakan adaylarını belirlemelerinin (!?) ardından iktidar ve muhalefet arasındaki her adım bundan sonra genel seçimlere yönelik artık. Federal Meclis´te yapılan oturumlardaki konuşmalara baktığımızda, bunu daha net görüyoruz. Birlikçilerin Federal Başbakan adayı Bavyera Başbakanı Edmund Stoiber, çok sivri çıkışlarıyla tanınan bir sima. CSU´nun da genel başkanı olan Stoiber´in göç ve göçmenlerle ilgili açık ve gizli düşüncelerini (Biz göçmenler tarafından çok iyi biliniyor) önümüzdeki aylarda bizzat kendi ağzından daha net öğreneceğiz. CDU-CSU, bu konuda nedense hep ikinci üçüncü dereceden parti idarecilerini, politikacılarını konuşturmayı yeğliyor. Bu da, gerek diğer partiler gerekse göçmenler tarafından gelen tepkilerin anında parti tepesi olarak az zayatla savma ince politikasının ürünü olsa gerek.

Seçim kulvarına girilirde Türk asıllı Alman vatandaşı Türklerle Almanya Türkleri unutulur mu? Tabii ki hayır. İktidar büyük ortağı Sosyal Demokrat Parti (SPD) ve anamuhalefet Hıristiyan Birlik Partileri (CDU-CSU), partileri içindeki "özel" yerleri olan Türk asıllıları sahneye sürdüler bile. Yeşiller´den Avrupa Parlemontusuna seçilen ve daha sonra da parti yönetimiyle anlaşmazlığa !?) düştüğü gerekçesiyle partisinden istifa edip SPD´ye katılan Ozan Ceyhun, "Başbakanımız Schröder" sloganıyla bir aksiyon başlattıklarının müjdesini (!) verdi. Mali giderlerinin de yine Almanya´daki Türk çevrelerinden sponsorlar tarafından karşılanacağı belirtilen, kamuoyunun yakından tanıdığı bu SPD´li 10 simanın başlattığı kampanyada en fazla dikkati çeken simalardan biri, Türkiye Araştırmaları Merkezi (TAM) Direktörü Prof. Faruk Şen. TAM´ın Almanya Türklerinin parti tercihleriyle ilgili araştırma (?) ve sonuçlarının açıklamalarında, SPD´nin hep birinci sırada olduğunun sırrı böylelikle çözülmüş oldu. Bizde hep, Almanya Türkleri, SPD´nin arka bahçesi mi diye merak ediyorduk. Son gelişmelerden öğrendik ki, işin içinde nice ince işler varmış.

Son anket sonuçlarına göre yüzde 5´lik baraj problemiyle başı dertte olan federal hükümet küçük ortağı Birlik 90/Yeşiller´in göç ve göçmen politikalarının eskiye kıyasla daha da genişleyerek sürdüğü görülüyor. Fakat bu partiden milletvekili adaylığı listelerinde yer alanların nedense hep belirli bir kesimden olması ve bu simaların Almanya Türkleriyle fazla ilişkisinin bulunmaması bütün zorlamalara rağmen gözden kaçmıyor. Ama burada Yeşiller´in bir hakkını teslim etmek lazım ki, o da en fazla göçmen asıllı adayları listelerinde yer veren tek parti.

Başına Hagen´deki gibi bir kaza gelmeden kurtulan 26 yaşındaki Bülent Arslan´da, CDU´nun ilk defa eyalet milletvekili listesinden milletvekili adayı gösterdiği göçmen oldu. Onu Berlin´den partidaşı Emine Demirbüken izliyor. CDU bünyesinde çalışmalar yapan Türk-Alman Forumu Başkanlığını da yürüten Bülent Arslan, Hagen´de yaşadığı, "Parti tabanımızın Müslüman bir adayı seçmesi kolay değil" dışlanmasından sonra,  NRW- CDU Başkanı Jürgen Rüttgers´in özel (!) desteğiyle eyalet listesine girebildi. İnsanın sağda veya solda olmasının önemli olmadığından bahseden Bülent Arslan, politikada esas önemli olanın muhteva olduğunu savunuyor. Partisinin genel siyaset ve entegrasyon politikasına bakılmasını isteyen Arslan, partisinin göç komisyonundan sitayişle bahsedip, Türkler ve Müslümanlarla ilgili önemli aşamalar kaydedildiğinden bahasediyor. SPD´nin atağına karşı kendilerinin de boş durmadıklarını söyleyen Arslan camileri, dernekleri ziyaret edecekleri müjdesini (!) veriyor. Kendilerini Türklere çok iyi bir şekilde anlatabileceklerini söyleyen Arslan, "Çünkü Anadolu insanının büyük çoğunluğu muhafazakar yapılıdır. Meselelerimizi anlatabildiğimizde bizi tercih edeceğini inanıyorum" diyor. Ne ince hesap ama değil mi? Bu yaklaşımın isabetli olup olmadığını ise seçim sonuçları gösterecek. Her kim sallayıp ortaya attıysa, Almanya´da 700 bin Türk asıllı seçmen yok. 1972/2000 yılları arasında Alman vatandaşlığına geçenlerin toplam sayısı resmi açıklamalara göre, 424 bin 513. Bu sayıya çoluk çocuklarda dahil. Yeni vatandaşlık kanunundan sonra verilen sözlere rağmen Türk vatandaşlığına dönüş kapısı tamamen kapanınca, Almanya Türkleri arasındaki vatandaşlığa müracaatların bıçak gibi kesildiği ise herkesin malumu. Hadi iyimser bir yaklaşımla, 2001 bir 2002 yıllarında da 1999 yılındaki gibi 100´er bin Türk asıllı daha Alman uyruğuna geçmiş olsun. Yine yapılan açıklamadaki seçmenlerle ilgili rakamlara ulaşılamıyor. Yani, 700 bin Türk asıllı seçmen sayısı üfleme, sallama. Bu rakamın gerçek olduğundan hareket etsek bile, kim diyor ki, her Türk asıllı seçime gider ve aynı partiye oy verir diye. Evet, Türklerin politikada ağırlık kazanacağından bahsedenler, ilk üflemelere başladılar bile. Bu gelişmeler, hani şu son zamanlarda bahsedilen ve ihraç edilmesinden dem vurulan "Türk modeli" varya, onun politikadaki formatı olsa gerek. Neyse, partilerin girişimlerinden anlaşılan; genel seçimlerin yapılacağı 22 Eylül´e kadar derneklerimiz camilerimiz, partilerine bakılmaksızın, milletvekili adayları tarafından epeyce şenlendirileceğe benziyor... Ne diyelim, bütün bunlar, biz Almanya Türklerine hayırlı olsun....
SAYFA BASI




Yazarın diğer yazıları:

Vekâletle yaşma alışkanlığı

Çay, zeytin, helva, kurufasulye ve rakı

Esas mesele samimiyet(sizlik)

Almanya treni kalkıyor

Göç Kanunu ve terör

Eğitim mi dediniz, o da ne?

İzin ve zorla evlilikler

Yok saydığımız kadın sığınma evleri

Sanal dostları tanımak 

Karelerin tamamladığı resim

   
SAYFA BASI