İnna lillahi...

Öç yorgun duygularımdandır...
Bir öpücük gibi kondururken kinimi,
Hayatın merhametiz yüzüne...
Beddualar okunmuş bu yüzyıldan.
Ve ecelden kaçar gibi kaçacağım gerçeklerden.

Zülkarneyn gibi düşeceğim doğuya ve batıya.
Gökkubbenin altında,
Yeryüzüne ağıtlar okuyacağım.
Suya sabuna dokunmayan öfkelerimle.
Yıkayacağım dünden kalan herşeyi...

Ben hüznü, yakamdaki gül bildim,
Ömrü dudağımdaki nefes...
Nefesi ruhumda esen kasırga.
Ateşte İbrahim’i
İbrahim’de suyu buldum.
Zehir içer gibi yuttum zalimlerin şiddetini...
Daraldım...
Bunaldım...
Ve Söz’ün Sahibi, üfledi yüreğime...
“İnna lillahi ve inna ileyhi râciûn”.

Ölmedim işte bu yüzden.
Kalemsiz ve kağıda boyun eğmiş bir yürekle...
Ömrümün en uzun öyküsünü yazdım.
Gözyaşlarımla yazdım...
Ve yaşadığım her anın, kiminin ömrü olduğunu
İşte o zaman anladım...

Ve işte..
teslimiyetle söylüyorum:
“İnna lillahi ve inna ileyhi râciûn”.
“İnna lillahi ve inna ileyhi râciûn”.

SAYFA BASI


Yazarın diğer yazıları:

İnna lillahi...
Adını bilmeyen şehirler…
Kıpkırmızı bir öpücük
Sana yüreğimi bırakıyorum
O yağmurlar
Sensizliğe
Artık anlasana...
Git uzaklara...
Gözlerimde ölür akşamlar...
İş dünyasında savaş stratejileri
Artakalanlar
Ayrılık düğündür aslında
Bu şehir, varoşlarında gizlerdi seni...
Memleket Gülüm
Gelirim ben sana
Mavi levhalı sokak
   
SAYFA BASI