İş dünyasında savaş stratejileri

Başlığı çok sıradışı bulduğunuzu tahmin etmekte zorlanmıyorum. Ancak bu yazının sonuna ulaştığınızda sanırım ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız...

Savaş elbette çok çirkin birşey. Ancak dünya üzerinde son derece “etkili” ve “belirleyici” bir faktör olduğu da muhakkak. Özellikle piyasalar bazında değerlendiğinde, bu realite dikkat çekici bir şekilde göze çarpıyor.

Amerika’nın Irak’ı işgal etmesiyle sonuçlanan süreçte, ülke ekonomisinin içinde bulunduğu durumun önemli bir rol oynadığı kimse tarafından yadsınmıyor. Başkan Bush’un, adı büyük bir skandalla anılmasına karşın, ekonomik alandaki başarılarından ötürü popülaritesini artıran Clinton’un ardından çizdiği başarısız “ekonomik” tabloyu değiştirme adına başlattığı Irak savaşının arkasındaki bu hesap, çok uzun süre tartışıldı. Ülke ekonomisindeki hareketlenmeyi artırmada “Irak Savaşı”nın önemli bir rol oynadığı muhakkak. Doların Euro’yu boğma hareketi olarak da değerlendirilebilecek bu stratejik hamleler, petrol pazarlarında yeşil doların hakimiyetini sürdürme emelinin bir uzantısıydı elbette. Amerika’nın Afganistan ve Irak askeri hareketleriyle aynı zamanda kendisine Ortadoğu’da yeni ve çok büyük bir pazar açtığı bugün daha net görülüyor...

Konumuz Irak Savaşı veya Amerikan ekonomisi olmadığı için bu konuyu geçiyor ve iş dünyasındaki strateji geliştirme savaşları üzerinde yoğunlaşmak istiyorum.
İş dünyasının aslında silahların konuşmadığı adı konmamış bir savaş alanından ne farkı var ki!

İyi komutanlar kendi manevralarını, karşı tarafın muhtemel manevralarını hesaba katarak yaparlar.

Rekabet ortamında bulunduğumuz ve göstergelerin hiç de tebessüm etmediği şu günlerde, başarılı bir yönetici, iyi bir idareci veya vizyon sahibi bir patron, rakiplerinin hareketlerini de hesaba katmak zorunda. Bir satranç oyunundan farksız, rakibin bütün yapabileceği potansiyel hamle imkanlarını değerlendiren bir yönetici, kendi hareket alanını belirlemede bu vizyonu kullanır.

İyi bir yönetici, ister üretim ister hizmet sektöründe faaliyet gösteriyor olsun, rakiplerin muhtemel manevralarını hesaba katmak durumundadır.

İş dünyasının bazen gaddarlaşan koşullarında, yönetici, kendi manevralarını elbetteki piyasa koşullarını, pazar analizlerini, müşteri taleplerini, kredi faiz oranlarını, uluslararası borsalardaki dalgalanmaları, piyasaları etkileyecek önemli siyasi veya toplumsal hareketlilikleri dikkate alarak belirleyecektir. Aksi takdirde bulunduğu sokaktan, mahalleden, şehirden veya ülkeden ötesini göremeyen yönetici kaybetmeye mahkumdur.

Her zaman, çekmecesinde, bir B Planı bulundurmayan yönetici, en ufak dalgalanmada veya piyasa hareketlenmelerinde büyük bir sıkıntı yaşayabilir.

Burada, bu stratejileri geliştirirken, “hamle/saldırı” ve “takip/savunma” ağırlıklı yönetim politikaları önemli faktörlerdendir. Rakiplerin önünüzü tıkamasını önleyecek hamle niteliğindeki yenilikçi işletme politikaları, onlar birşey yaptıktan sonra alınacak tavırdan daha etkili olur. “Yenilikçi adımlar” ve “ilk düşünen”, “ilk yapan” olmak bu arenada elinizi güçlendirecektir. Yenilikçi düşünceler, farklı projeler üretemeyen bir yöneticinin ne kadar iyi personeli, ne kadar iyi maddi imkanları olursa olsun, başarıyı yakalaması zordur. İş dünyasının acımasız savaşlarını, “iyi proje üreten”lerin kazandığı ve kazanacağı bir gerçek...
SAYFA BASI


Yazarın diğer yazıları:

İş dünyasında savaş stratejileri
Artakalanlar
Ayrılık düğündür aslında
Bu şehir, varoşlarında gizlerdi seni...
Memleket Gülüm
Gelirim ben sana
Mavi levhalı sokak
   
SAYFA BASI