Wikilizm ve Wikilistler


Bir Dahaki Seçime Mutlaka !..

12 Haziran seçimlerinde Barış ve Demokrasi Partisi’nce desteklenen adaylardan bazılarının seçimlere katılma haklarının önce veto edilip ardından vetolarının kaldırılması etrafında şekillenen tartışmalarda, yurt dışındaki vatandaşlarımızın seçme haklarının kullanımına ilişkin konular da gündeme geldi. Çoğunlukla, hükümet partisinin çok istemesine rağmen Yüksek Seçim Kurulu (YSK)’nun yurt dışındaki vatandaşların seçme haklarını vermediği ve bunda da kasıt olduğu yolundaki beyanlar ön plana çıktı.

Bilindiği gibi YSK, 27 Şubat tarihinde yaptığı bir açıklamayla, yurt dışındaki vatandaşlarımızın teknik nedenlerle ancak gümrüklerde oy kullanabileceğini duyurmuştu. Bu açıklamanın, Başbakanın Düsseldorf’ta vatandaşlarımızla buluşmasına denk getirilmesi değişik spekülasyonlara yol açmış, T. Erdoğan da tepkisini ‘sabote mi ediliyoruz’ diyerek dile getirmişti. (Bak. http://www.intertuerk.com/kose.php?id=107)

Ancak, olayların gelişimine bakıldığında gurbetçilerin oy kullanamamalarının tek sorumlusunun YSK olmadığı, Hükümet ve TBMM’nde çoğunluğu elinde bulunduran Ak Parti’nin de sorumlu olduğu görülmektedir. Hükümetin sorumluluğunun temelinde, sekiz yıllık iktidarı sürecinde yurt dışındaki insanlarımızın sorunlarına çözüm getirmek hususunda hiçbir adımı atmaması yatmaktadır. İktidarın ilk iki yılı (önceki iktidarların dönemlerinde yaşamaya alışık olduğumuz biçimde) –cek, -caklarla geçmiş, sonraki süreçte de insanlarımızın ekonomiden eğitime, vatandaşlık haklarından emekliliğe sıkıntı çektikleri hiçbir konuda ilerleme sağlanmamıştır.

Başbakan R. Tayyip Erdoğan, 2001-2003 yılları arasında defaatle seçme ve seçilme hakkı konusunda Anayasa’nın öngördüğü yasal düzenlemelerin yapılacağını söylemesine rağmen bunlar gerçekleştirilememiştir. Elinde Anayasa’yı dahi değiştirebilecek çoğunluğu bulunduran Ak Parti’nin yasal düzenleme yapamamasında kimseye suç yükleme lüksü olmasa gerektir. 2007 seçimlerinin ardından yapılan ve Anayasa’ya aykırılık nedeniyle geri çevrilen 5749 sayılı kanunun 94/A maddesini yeniden düzenlemesi gerekirken bu yapılmadı.

Yurt dışındaki insanlarımızın ısrarlı taleplerine karşı ise yıllarca ‘biz istiyoruz ama başta Almanya olmak üzere Avrupa ülkeleri engel çıkarıyor’ bahanesinin ardına sığınma yolu seçildi. Bu bahaneye bağlanan hükümet, ancak 2011 yılı başında Almanya’ya resmen müracaat ederek, Almanya’daki Türk konsolosluk ve temsilciliklerde oy kullanma konusundaki görüşünü sordu. Bu süreçte, YSK da alt yapı hazırlıkları için taban yoklaması yapıyor, tek tek konsolosluklara seçim yapılmak istenirse alt yapının yeterli olup olmadığını soruyordu. Edindiğimiz bilgilere göre, sorulan tüm resmi temsilcilikler bir seçim için zaman ve teknik donanım açısından yetersiz konumda oldukları cevabını vermişlerdi.

Eğer Almanya, ‘ülkemizde seçim yapılmasına karşıyız’ deseydi, Türkiye’nin eli rahatlayacak, hükümette kolayca sorumluluktan sıyrılacaktı. Ancak Almanya, ‘bizim için bir mahsuru yoktur’ deyince işin rengi değişti. Kendisini Başbakanın 27 Şubat’taki Düsseldorf çıkarmasında müjde vermek mecburiyetinde gören hükümet, YSK’ya yöneliyor, bir seçimin mümkün olup olmadığını soruyordu.

YSK ise, yaptığı şu açıklamayla bunun mümkün olamayacağını ortaya koymaktaydı: "2011 yılı içinde yapılacak XXIV. Dönem Milletvekili Genel Seçimleri'nde, yaklaşan seçim tarihi ve (diğer) hususlar birlikte değerlendirildiğinde, yurt dışı seçmen kütüğüne kayıtlı seçmenlerin sandıkta veya elektronik oylama yöntemiyle oy kullandırmanın seçim tarihi göz önüne alınarak teknik altyapı hazırlıkların tamamlanabilmesinin süre yönünden olanaksız olduğu görüldü. Son gelen bilgiler ışığında belirsizliklerin devam ettiği, seçim takviminin bu belirsizliklere göre oluşturulamayacağı anlaşıldı. Süre yetersizliği dikkate alındığında, bu seçimler için gümrük kapılarında oy kullanmaları gerektiğine karar verildi."

YSK’nın kararına bakıldığında, hantallaşmış klasik bir devlet kurumunun işten ve sorumluluktan kaçma ve işi azaltmaya dönük alışılmış bir baştan savma tavrını görmek mümkün. Anayasa’da öngörülen ‘uygulanabilir tedbirler’in TBMM’nce alınmadığı, YSK’yı bu hususta bağlayıcı hale getirecek herhangi bir kanun, tüzük, yönetmelik vs bulunmadığı için de çok kolayca ‘karar verildi’ diyebilmektedir. 

Bu kararın ardından kamuoyunca bilinen spekülasyonlar yapılıyor, Dış İşleri Bakanlığı sorumluluğun YSK’da olduğunu pekiştirmek maksadıyla büyükelçilik ve konsoloslukların beyanlarının hilafına ‘temsilciliklerin aslında yurt dışındaki seçimlere hazır olduğunu’ açıklıyordu. Vatandaşlar yeni bir hayal kırıklığı yaşarken Ak Parti’nin yurt dışındaki örgütü Avrupa Türk Demokratlar Birliği (ATDB) yeni bir hamleyle konuyu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’(AİHM)ne götürme kararı alıyordu.

ATDB, vatandaşa verilen sözlerin ve Anayasa’nın hükümlerinin yerine getirilmesiyle gerekçelendirdiği bu kararla hedeflerinin Türkiye Devleti veya Ak Parti olmadığını deklare etmesine rağmen bu adım hoş karşılanmıyor, Başbakan 12 Nisan Strasburg buluşmasında dernek yöneticilerine karşı bu tavrını açıkça ortaya koyuyordu.    

Netice itibariyle, 16 yıllık bir anayasal hak olmasına rağmen yurt dışındaki insanlarımızın seçme hakları bu hükümet döneminde de gerçekleşmedi. Her seçim öncesinde alıştığımız gibi hükümet çevreleri ‘bir dahaki seçime mutlaka’ söylemi ve sorumluluğu başkasına atma tavrını sürdürmekte.

Allah ömür verdikçe daha çoook ‘bir dahaki seçim’ görür.

24 Nisan 2011

SAYFA BASI


 YAZARIN DİĞER YAZILARI:

Bir Dahaki Seçime Mutlaka !..
Wikilizm ve Wikilistler
Batı cephesi bildiğiniz gibi
Papa radikallere koz verdi
Bayrak
Her şey hayallerle başlar
Ey Alman, Titre ve Kendine Dön !
Davul Tozu, Minare Gölgesi
Türklerin ve AB’nin geleceği
Bir Yürüyüşün Anotomisi
Bizi bekleyen Avrupa
Almanya’da Türk Adası
Schröder’le AB trenine binmek mümkün mü?
Gündemi Avrupa’ya taşımak
Terörün yeni yüzü
AB ilerleme raporun’da unutulan bazı hususlar
Son ziyaret üzerine
Yaşasın, kurtulduk ! (mu)?
Önemli bir başarı !
Politikasızlık’ politika olursa...
ABD Hamburg’ u bombalar mı?
Terör ve Yeni Dünya Düzeni
Biri bizimle dalga geçiyor
Türkçesinin Türkçesi
Kelleci politikaların sonu
Sağlam imzalara bak!