Tehlikeli İlişkiler
 
Günümüzde, dünyada girişilen hertürlü ilişkinin, geri plandaki hedefleri-görünmeyen yüzü-, olağanüstü iletişim ve demokrasilerin gelişmesi karşısında, devletlerin halklarına hesap verme mecburiyetleri nedeniyle daha aleni ve anlaşılabilir hale gelmiştir..

Bir başka nedense, gerek insan ilişkilerinde, gerekse devletlerarası münasebetlerde, çağımızda öne çıkan temel unsur, ekonomik çıkar ve "güvenliğ" e dayalı beraberliklerdir. Önceleri her türden birlikteliklerde, kültürel ve ahlaki temeller ve gerekçeler bulmak gibi bir kaygı çoğu kez önem taşırken, günümüzde bu temellerin kayması ve yalnızlaşan insanın güvenlik-yarın endişelerinin artması nedeniyle, artık çıkar hedefi gizlen(e)mez olmuştur. Yada bunu gizlemekle elde edilecek "erdemlilik" boyutunun anlamı oldukça azalmıştır. Bunun son çarpıcı örneklerinden biri, ABD nin Irak işgali ise, bir diğeri şu an kapısına dayandığımız AB müzakerelere başlama sürecinde yaşanmaktadır. Avrupa Birliği oluşumunu ve birliğe katılmamız konusunda önümüze konulan, son metin ve gelişmeleri bu çerçevede ele almak ve alıştığımız üzere, gerçeğin sevimsiz yüzünü, duygusal bir hayal perdesiyle örterek görmezden gelmekten vazgeçmeliyiz. Şüphesiz, projenin bazı açılardan eleştirilecek yönleri vardır ancak, hissi nutuklar atarken, problemin diğer tafarlarını; alternatiflerini ve neyi hakedip-neye layık olduğumuzu; buna karşılık neyi istediğimizi iyi hesaplamalıyız.

        Karşılıklı güçlendirici bir işbirliğine dayanmayan, menfaat denkliğinin olmadığı bir beraberlikte, kendi dışımızda dikkate alınmayan "haysiyetimiz"e rağmen,"efelenme" huyumuz başta olmak üzere, belli tehlikeleride taşıyan bazı fedakarlıklarıda göze almamız gerekeceği açıktır..

      Yine birçok düşünür gibi, Sayın Mahmut Aşkar'ında ifade ettiği üzere,17 Aralık 2004 tarihi başta ülkemiz olmak üzere kesinlikle yeni bir dönemin ve belkide yeni bir çağın başlangıcı olacaktır.

      AB, dünyada siyasi ve ekonomik bir birlik ve güç unsuru olma amacıyla oluşturulmuş ve halen varolan güç ve organizasyonların belkide en olumlusudur denilebilir. Gerçektende duruma daha soğukkanlı bakıldığında, AB, gerek ekonomik varlık ve bu varlığın adaletli dağıtımı, gerekse insan hakları,demokrasi ve özgürlüklere verdiği önem açısından kesinlikle ciddiye alınması gerekli bir oluşumdur.Yine, insanlığın ulaştığı akli gelişimin bir örneğini oluşturma ve güçler dengesinde işgal ettiği çok yönlü boşluk açılarındanda ayrıca kayda değer bir organizasyondur. Bu oluşumu, yüzyıllardır "teba" yada "ikinci sınıf insan" muamelesi görmüş milletin büyük çoğunluğu,gerek sosyal güvenlik, gerekse adaletli bir yönetim ümidiyle büyük bir sevinçle karşılamaktadır.

İçimizde bu oluşuma karşı yükselen seslerin ise belli başlı üç temel noktadan itirazları olduğu görülüyor:

1.Egemenlik haklarının bir bölümünden de olsa -gururlu bir millet olarak- feragat edemeyiz.Kendi insanımıza ne kadar insan ne kadar yaratık muamelesi yapacağımızı biz kimseye sormayız.

2.Demokrasi ve insan hakları açılımlarının, bölücülük tehlikesini artıracağı. Özgürlük, öyle söylenildiği gibi herkesin kullanması şart olanbir hak olamaz. Bizim özel şartlarımız var.

3.Kültürümüzün eriyip kaybolacağı. Karşı olan ve destekleyen bu iki görüşün arkasında yatan, -herzaman olduğu gibi söylenmeyen- gerçekleri gelecek yazımızda tartışabiliriz.
SAYFA BAŞI


Yazarın diğer yazıları:

İçe Kapanış 2

   
SAYFA BASI