Bizim Hacı´nın düğününde seni de görmek istiyorlar dediler, ben de davete icabet ederek gittim. Düğün, Bizim Hacı´nın kendi düğünü değil elbette. Düğün, sünnet düğünüymüş. Canım yanlış anlamayın, Hacı´nın kendisi sünnet olmuyor elbette. Peki,
öyleyse çocuğunun sünnet düğünü, diye mi düşündünüz? Hayıır..... O halde kimin düğünü Allah aşkına, diyecek gibi oluyorsunuz değil mi?
Ben size talebelik yıllarımdan sevdiğim bir arkadaşımın naklettiği hatırasını anlatayım:
Adnan Trabzon´un Çaykara ilçesindendir ve anlattığına göre kalabalık bir sülaledendir.
Adnan, bir gün yanında bir arkadaşıyla ilçenin hatırı sayılır bir esnafıyla karşılaşır. Adam, bizim arkadaşı tanıyamadığı için kimlerden oveya kimin oğlu olduğunu sorar. Adnan, mensup olduğu sülaleyi ve babasının ismini söyler. Esnaf, hemen tanır ve bu sebepten dolayı da biraz yakınlık gösterir. Sıraarkadaşına gelmiştir, yaşlı adam ona da sorar: Evladım sen kimin oğlusun? Delikanlı biraz ezilip büzüldükten sonra pek tanınmayan babasının ismini vermez ve kimin oğlu olduğunu bir kenara bırakır, tanınmış dayısının adını söyleyerek; ben de felancının yeğeniğim, cevabını verir.
Şimdi bizim davetli olduğumuz düğün de biraz buna benziyor. Düğün, meğer Hacı´nın
torunun düğünüymüş. Hacı torunun düğünü davullu zurnalı değildi. Hacı torununun düğünü aslında düğünden ziyade bir camide yemekli bir toplantıydı. Bizim hacımıza da doğrusu böylesi yakışırdı.
Ama niçin genç ana-baba Hacı Dede´nin şemsiyesi altında kaybolmuştular?
İşin başında ve sonunda para vardır ağalar parra.. anlamadınız mı?
Genç ebeviyni kim takar ve ne kadar takar? Ama Bizim Hacı işini bilir, Bizim Hacı yamandır ha... Merasim uzun sürdü ama ben kısa kesiyorum:
Borsa gibi mi desem, açık arttırma yapılan salon gibi mi desem bilemiyorum.
-Kirvesinden tamı tamına ikibiiin Mark!
-Dayısından tam bin beşyüüzz..
-Amcasından bin yediyüüzz....
Ve millet kuyruğa girdi. Bu kuyruk, para verme kuyruğuydu. Marklar havada uçuşuyor, davetliler galeyana gelmiş, herkes sanki bir yarışa girmişti, diğerinden daha çok verme yarışı.
Sağıma soluma baktım; galiba benden başka herkes "hediye"sini takdim etmişti. Ben de kerhen de olsa imkânlarım ölçüsünde hediyemi verdim. İçimden kendi kendime de,
iyi iş iyi ticaret Vallahi, güya sünnet yapıyorlar, güya dost-ahbapı sünnet yemeğine davet etmişler, güya bir dini vecibeyi yerine getiriyorlar.
Buna, çayın taşıyla çayın kuşunu vurmak , derler.
Buna açıkgözlülük, dost desteğini suistimal, dini yanlış yorumlama ve uygulama, şahsi çıkarlarına alet etme, cehalete dayalı gösteriş derler.
Velhasılı buna, Bizim Hacı´nın torununa camide para toplama kampanyası da diyebilirsiniz.

SAYFA BASI




Diğer yazılar:

Hacı düğünü

Uyarı

Kabına sığmayan adam

Çocuğum

Bizim Bey

Baba

Seyahat

   
SAYFA BASI