|
KARANLIĞA
SAVAŞLA YAZILANLAR
Bir daha ısınamayacaksın, soğuyan
ellerin uzanamayacak dostluklara!
En azından bir kez olsun geriye bakma fırsatın
var… Çiçeklerle dostluğunun süresini... sevginden
aldığın hazları... iç güzelliğinle
saçtığın ışıkları
bir daha gözden geçir!
Ne
yazık ki
Senin yarınlarına onlar karar verecekler.
Belki
bir daha mart gelmeyecek. Karlar içine gömülemeyecek çocuk
ayakların. Senden sonra okullardan savaş izleri
silinemeyecek. Sen
anılacaksın kitaplarla.
Kan izlerini görmeden, acıları
hissetmeden son bir defa daha sarıl ananın kollarına
Nefes nefese
Vedalaş çiçeklerle.
Acılar duygularına adım attıkça zaman
daralıyor.
Anıların
Saplanırken yüreklerine yaşayanların
Sen asla unutulamayacaksın.
Öfkeleri olduğu yerde bırakmak yerine
Neden savaşmak istiyorlar? Ne
istiyorlar senden hiç düşündün mü?
İçlerindeki düşmandı onları harekete geçiren!
Biliyorum kendileriyle bile dost olamayanların çılgınlıklarıyla
karşı karşıyasın.
Elimden
bir şey gelmiyor ! Özünde ölümler, gözyaşları
olan savaşlarla seni hedef alan düşmanlıklara
engel olamıyorum.
Sen çok küçüksün... Seni çok seviyorum!
Korkuya gölge, ağıta malzeme arayanların reçetelerindeki
fos duygular yarın bir bir ortaya dökülecek… Tutkular
kan lekelerini mürekkepleriyle yazarkan ellerini titretecek
bazılarının. Gözlerin
arkada kalmasın çocuk!
Sofra
başında bir lokma ekmeği yemeden aç acına
gözyaşlarıyla düşerse üzerine
anan, ona gülümsemeyi unutma!
Şu an çıkar kokan savaş tacizleri altında
yaşıyorsun Irak pencerelerinde titriyor.
Yaşlı çizgiler senin de peşine düşüyor!
Biliyorum tank uçlarında çiçekler yaşayamaz...
Savaş sevgi değil acı taşır evlere !
Kan izlerini görmeden, acıları
hissetmeden son bir defa daha sarıl ananın kollarına
Nefes nefese
Vedalaş çiçeklerle.
Acılar duygularına adım attıkça zaman
daralıyor.
SAYFA
BASI
Yazarın
diğer
yazıları:
 Karanlığa
savaşla yazılanlar
Gurbet
Çiçekleri
Çöpçü
kardeş
Kapar
kapılarını dostlarına
Ne
zaman başımı kaldırsam
İnsanları
tanımak istiyorum
Üzerimize
ağları ördüler
Yargılanmışım
SAYFA
BASI
| 
