Barışçıların da en az savasçılar kadar sesli olmadığı dünyada …

Röttingen deki „İslam Projesi“ tüm okullara örnekti  

„İyi haber haber değil“ sözünü doğrularcasına sensasyon ve kötü haberde yarışılıyor adeta.
İnsan o olumsuz fırtına ve havanın sikletinden bunalıyor. Geçen, arkadaşım bir gazeteyi işaret ederek;
“İnsanı psikolojikmen hasta edebilir” derken haksız da değildi. Gerçekten insanı, aldığı gıdalar gibi duyup okudukları, gezip gördükleri de çok etkiliyor.Tuzlu şeyler kadar, tatlı şeylere de ihtiyaç var ; Düşünmek gibi konuşmaya, ağlamak gibi gülmeye de.

“Röttigen, aşağı Frankonya da 16 küçük beldenin merkezinde büyük bir köy” diyor Ortaokul müdür yardımcısı Lothar Heim, ve devamla “ İslam, Bayerndeki bütün okulların müfredet programında olmasına rağmen bazen Tarih ve Dindersi arasında kaynayıp gidebiliyor”.

İslam projesinin yapıldığı 7.sınıfta değil, okulda bile Türk yok.
Stajer öğretmen Nicole Weps iki haftalık proje kapsamında Würzburg`tan başka bir öğretmenin tavsiyesiyle bizi aradı. Önceden e-maille gönderilen soruları birebir cevaplamak üzere okula gittik. Candan, açık ve önyargısız üç saatlik derste sohbetin nasıl geçtiğini anlamadık.
Normalde Almanların bilinen mesafeli ve soğuk yapısının aksine, bozulmamış bir Anadolu köylüleri gibiydiler. Zaten ;„Biz bir aile gibiyiz“ diyordu Nicole öğretmen.

Projeyle alakalı küçük bir dergi de çıkarmışlar. 24-sayfalık basit bu dergi bizim yıllar önceden hazırlayıpta okullara göndermemiz gereken cinsten, adeta bütün Almanyadaki kütüphane ve okullara örnek. Önyargısız, sade ve birleştirici.Tanıtım, soru-cevap, kıyas, bulmaca ve duadan sonra hülasa da, Projenin olumlu ve olumsuz yönlerine değinilmiş. Velilerden çok olumlu tepki ve takdirlerin yanında öğrencilerdeki önyargılı ve ırkçı tavırlarda da gerileme olduğunu söğlüyor Bayan Weps. Mesela bu güzel projeye de, otöbüs tutup 70 km mesafedeki Karlstadt´da- Almanya´nın en güzel camisini ziyaretlerine de radyo ve yerel basının ilgisizliği çok zorlarına gitmiş. Bunu kitapçığa bile yazmışlar.
Müdür ‚’’Bizi başka yerler değil, burada aramızdakilerin sunup yaşadığı din-İslam ilgilendirir’’dedi.

Projenin son günü öğrenciler velilere tertipledikleri sunum akşamına bizi de davet ettiler.
Davetiye sade Almanlara olmasına rağmen „Hoşgeldin“le başlayıp“Allaha ısmarladık“la bitiyordu.  
“İslam çoğumuza tanıdık bir din veya anlamadığımız. Son olarak da Irak savaşıyla İslam ve müntesiplerini duyduk ve gördük. Onlar Allah´a inanıyor, bazan anlamakta güçlük çeksekte o inancın kurallarına göre yaşıyorlar. Farklılar, farklı müzik dinliyorlar, farklı görüşleri var. Farklı pişiriyor, farklı giyiniyorlar.
Oturdukları yerler farklı…ve bize yabancı…
Lakin onlarda senin gibi, benim gibi insan. Bazı şeyler bizi ayırıyor veya değil.
Bazı şeyler farkedip görmesek ve tanımasakta bizi başlıyor-birleştiriyor.“…..

Sinevizyon destekli oyun ve skeçlerle İslamın doğuş ve gelişimini canlandırdılar. Ögrencilerin elleriyle çizip yaptıkları resim ve sergiler de  görmeye değerdi. Saplantı ve önyargısız, illa araya bir şey sokmadan, dikkatli ve  objektif ifadelerde öğretmenlerinin ve karşılastıkları olumlu kişilerin payı büyüktü. Biliyorum sergi ve tiyatro anlatılmaz ancak seyredilir ve yaşayarak zihinlerde gerçekmiş gibi tekrar canlanır. Olumsuyluklardan kararan içimi aydınlatan bu tabloyu sizlerle de paylaşmak istedim.

Hz. Muhammed (sav) mağarada ibadet ederken bir ses duyar, Cebrail okumasını söyler, ilahi mesajı almasının ardından gidip ailesini Allah´in birliğine daver eder.
Burak´la Miraç hadisesi o kadar güzel canlandırıldı ki; Göğün her katında karşılaştığı ve „kardeşlerim“ dediği Peygamberlerin isimleri teker teker zikredildi. Yaratıcının nuruna en yakın olabilen Son Peygamberin insanlığa güzel mesajları anlatıldı.
Kavmi karşı gelince işkencelere dayanamayarak ehliyle birlikte Mekke´ye hicret eden Hz. Muhammed,  kabul ve destek bulduğu Medine´de ilk mescidi yapar. Bilahere Mekke´yi fethedip Kabe´yi putlardan temizledikten sonra tavaf eder. „Ben de herkes gibi bir faniyim“ diyerek 63 yaşında vefat eder.
Namaz, Zekat, Oruç, Hac, Tesettür ve diğer rükunlar veliler için, anlaşılır bir şekilde öğrenciler tarafından canlandırıldı.
Öğretmenlerinin de özel ilgi ve teşvikiyle müfredat programı kapsamında ele alınan bu toplumsal-hayati konu, gençlerin kafasında ve gönlünde oluşan olumlu intibağla adeta pratikte yaşar gibi öğrendikleri hafizalardan belki bir ömür boyu silinmeyecek. İşte öğrenim yanında yarının huzur toplumunu yetiştirecek okulların vazifesi de bu değil mi?
Not: Almanca, İslami bigi ve pedegojik formasyonu olanlar, sistemli Moscheeführung, soruları ethik, tarih ve dindersinde okullara gidip yardımcı olabileceklerini teklif etmelidirler. VHS ler bu konuda kurs vermek isteyenlere açık. Buradaki 8 yıllık başarılı tecrübemizi isteyenle paylaşırız. Power Point Presentationlar bile hazır. 


SAYFA BASI

Yazarın diğer yazıları:

Röttingen deki „İslam Projesi“ tüm okullara örnekti
Ölüm hapsaneleri ve ölü ruhları dirilten Kurán
Son kalemiz „Aile“„out“ mu oluyor?
„Moschee Weg“ ve Yeni Cami
Sanat, para, ahlak
Bir başka açıdan Diyalog
Vurdumduymazlığa çare ne?
Estetik, armoni ve renklerin dili
Mutluluk (formülü) ertelenemez
Almanyadaki yeni neslin tarih bilinci
„Çocuk kuyuya düşmeden“
Aşk gibi okumak
Güzel bir yazı
Bireyselleşmenin sessiz depremleri
Herseye rağmen
Batıdan bir iç muhasebe
Huzur yazıları
Sağlıklı değişim
Her ayrılık
Kimse sizin yerinize düşünmez
Sözlerin özünden
Mektup
   
SAYFA BASI